سلام. از شما(جناب غلامرضا اکرمی) سپاسگزارم که دیدگاه خود را فرستادید. اما بعد... نظراتی دارم که می‌نویسم: 1. قرآن بارها رسالت حضرت عیسی بن مریم (ع) را تأیید کرده است. ما مسلمین، خود را پیروان واقعی حضرت مسیح و همه انبیاء می‌دانیم و از آن‌جایی که رسالت مسیح در قرآن تأیید شده، مفاهیم اصیل دین مسیح، مورد قبول و کاربرد مسلمین است. پس هر جا کسی از مسیح، روح القدس و... حرف زد، دلیل بر مسیحیت او نیست چون این چیزها در خود قرآن هم آمده است. 2. پیر مغان ربطی به مسیحیت ندارد. اصطلاح پیر مغان، مربوط به ادیان ایران باستانی است که به صورت کنایه و تشبیه و... در عرفان اسلامی هم کاربرد دارد. امام خمینی هم در اشعار خود از خرابات و پیر مغان سخن گفتند. آیا این دلیل بر مسلمان نبودن ایشان است؟ 3. گفتید که «قرآن از "تأیید روح القدوس" می‌گوید و حافظ از "فیض روح القدوس" و این دومی به عقاید و ادبیات مسیحی نزدیک است». پاسخ اینکه خود کلمه فیض، اصطلاحی اسلامی است. در احادیث بارها از این کلمه استفاده شده. هم فیض و هم روح القدس، کلماتی برگرفته از ادبیات قرآنی - حدیثی هستند. 4. درباره عرفان اسلامی هم نام آن روی آن است. هم عرفان و هم اسلامی، نشانگر هویت و ماهیت اسلامی آن است. اما اینکه از تجربیات گذشتگان بهره گرفته، دلیل بر این نیست که بگویید: «عرفان اسلامی، کمتر اسلامی است و بیشتر مسیحی و... است».