حافظ گفت: 

خوبان پارسی‌گو بخشندگانِ عمرند
ساقی بده بشارت رندانِ پارسا را

گفت خوبانِ پارسی‌گو، یعنی آن‌هایی که انسان‌های خوبی هستند و به زبان پارسی سخن می‌گویند. نه اینکه همه قوم پارس خوب باشند. مثلاً وقتی میگویم: شیرازی‌های خوب... به این معنی نیست که همه شیرازی‌ها خوب هستند. بلکه من شیرازی‌ها را به دو بخش خوب و بد تقسیم کردم و الآن در ستایش خوب‌ها هستم. 

ضمناً حافظ درباره پارسی‌زبانانِ خوبِ عصر خودش حرف میزند. نه درباره همه پارسی‌‌زبان‌های کلِ تاریخ. 

مثلا وقتی میگویم «معلم خوب، دل انسان را زنده میکند» به این معنا نیست که همه معلم‌ها در همه تاریخ، خوب و مقدس بودند. خیر اصلاً چنین معنایی ندارد.