سند این مقاله، شاهنامه و منابعی چون موبد اوشیدری، پورداود و ... هستند که مطمئناً تو هیچگاه توان مقابله با آن را نداری... و چون احساس ضعف و حقارت می‌کنی پس می‌کوشی که اگر عرضه نقد این اسناد را نداری، لا اقل با توهین از ارزش آن کم کنی. در حالیکه با این کامنت تنها از ارزش خودت کم کردی. پذیرش حقیقت نیاز به شجاعت و اندکی ذهن سالم دارد. لذا افراد بزدل و کم‌عقل، توان پذیرش حقیقت را نخواهند داشت. بنا بر عبارتی که به انیشتین نسبت داده می‌شود: «دو چیز پایان ندارد، اول جهان و دوم حماقت انسان، البته در مورد اولی اطمینان کامل ندارم.» تو این فرصت را داری که از حماقت دست برداری و حقیقت را بپذیری. فحاشی‌ها و شعارهای نژادپرستانه‌ای که تو و امثال تو سر میدهید، بالآخره گریبان خودتان را گرفت. می‌بینی که اجداد زرتشت، تازی پرست بودند. این نه سخن ما، بلکه سخن فردوسی در شاهنامه است.