۱-داستانهای فریدون و جمشید و... جز اساطیر قسمتهای ساسانی اوستا و قبل تر از ان وداهاست چیز دیگری نیستند و واقعیت ندارن.زرتشت افسانه را بشدت نهی نموده و انرا انکار مینماید:در سرود ۳۲/۸ زرتشت ییما (جمشید) را محکوم نموده و او را گناهکار مینمامد.در این بند و بندهای دیگر این سرود سخن از ایین میتراست که زرتشت رسما با ان به مخلفت بر میخیزد در ضمن با این عمل هر چه اسطوره و افسانه است را ترد میکند.(منبه:مزدیسنا و حکومت اقای اشتیانی) ۲-در ثانی اگر داستان فریدون را حقیقت فرض کنیم... اولا هیچ مدرک و اثار باستانی که این داستان را تایید کند نیست و دوما در ان زمان نه اسماعیلی بود نه ابراهیمی که اعراب جاهلی از نسل انان باشد.این عرب با ان عربی که شما میگی زمین تا اسمان متغاوت است. ۳-ثالثا نسب از پدر منتقل میشود نه مادر.