وهابیت
محمد بن عبدالوهاب در کتاب «الرساله فی الرد علی الرافضه» نوشته، وقتی قرآن پیامبر واصحابش را مدح میکند وهمه یاران او مسلمان بودند، چرا باید از اعلام کردن خلافت علی بترسد؟ چرا شما شیعیان بر پیامبر نقص وارد میکنید، و او را متهم به ترس میکنید، پیامبر چون برخدایش توکل داشته است، ازهیچ چیزی نمیترسیده، اصلا دلیلی بر ترس وجود نداشته...
داشتن مال و دارایی یکی از موارد مورد خوشایند برای انسانها بوده تا جایی که بسیاری از انسانها در راه به دست آوردن آن تا پای جان پیش رفتند و چه بسیار جنگها که به خاطر آن صورت گرفته شده است. این مهم نه تنها در بین مردم عادی، بلکه در میان دولتها نیز اتفاق افتاده و کشورها هم برای توسعه ارزیی، خود را درگیر جنگ کردهاند.
مناقب وفضایل امیرالمومنین علی(ع) بر کسیکه آشنایی با اسلام دارد، مخفی نیست. کتابهای اسلامی مملوء از مناقب ایشان است. ابن تیمیه و پیروان او اما در کتابهای خود، سعی در مخفی کردن و انکار فضایل امام علی(ع) دارند. هر حدیث و روایتی که افضلیت حضرت علی(علیه السلام) بر بقیه صحابه را اثبات کند، مورد انکار آنها قرار میگیرد
گروهک تروریستی داعش با استفاده از قدرت زور و سلطه که به پشتوانه کشورهای استعماری به دست آمده است، در جهت به دست آوردن همان اهداف ضد بشری کشورهای حمایت کننده اقدام به جنگ و نسلکشی انسانی در میان کشورهای اسلامی زده است. این گروهک تروریستی اعمال و رفتار خود را منسوب به شریعت اسلامی میداند که از طرف مسلمانان تکذیب شده است.
در اينجا صحبت از ترس جان نيست، بلكه از نتيجه كارش بيمناك است و هر مُصلحى و هر پيغمبرى اين ترس را داشته كه امتش حق را نپذيرند و اين نگرانى، به جهت احساس مسئوليت و دل سوزى است و جنبه منافع شخصى ندارد. مانند ترس نبی مکرم اسلام از اعلام خلافت حضرت علی (ع) که از کم بودن مومنین وزیادی منافقین بوده پس ترس پیامبر بهجا وطبیعی بوده.
تحلیلگران در باب منشا و اهداف گروههای تکفیری – تروریستی دو قول را بیان کردهاند. قول اول این است که داعش از دل اسلام و در راستای اهداف اسلام قدم میگذارد و تحلیل دیگر آن است که این گروه همسو با اهداف استکبار، ضربات جبرانناپذیری بر پیکره جهان اسلام وارد میآورد. شواهد، حکایت از صحت قول دوم دارد.
وهابیت در تضعیف نمادهای عزای سیدالشهداء از هیچ راهکاری رویگردان نیستند، حتّی از پوشش عزاداران حسینی چشم نپوشیده و برای آن نیز شبهاتی بیان کردهاند که از جملهی آنها زیر سؤال بردن پوشش سیاه در عزای اهلبیت (علیهم السّلام) است. که در پاسخ میگوییم: چرا سیره اهلبیت بر این بود که خود اقدام به پوشیدن لباس مشکی نمودهاند؟
وهابیت تحت تعالیم ابن تیمیه سالهاست که سایر مسلمانان، که اعتقاداتی بر خلاف آنها دارند، را تکفیر میکنند. اما گاهی این دامنهی تفکیر به علمای بزرگ و برجستهی اهل سنت هم سرایت میکند. مثل قسطلانی که از بزرگان اهل سنت شافعی است، و به خاطر انجام اموری چون استغاثه، که وهابیت آن را شرک میدانند، قطعا تکفیر خواهد شد.
معمولاً هیچ عالم و هیچ شخص مطلعی در مغایر بودن عقاید باطل وهابیان با مذهب واقعی اهل سنت تردیدی به خود راه نمیدهد. ولی ممکن است برخی در اثر تبلیغات به اشتباه بیفتند و وهابیت را نوعی از مذهب اهل سنت بدانند. که با واکاوی اقوال بزرگان اهل سنت مثل علامه قسطلانی شافعی، در مییابیم که عقاید وهابیت نقطهی مقابل اهل سنت است.
گرچه جنگ و خونریزی یکی از عواملی است که بر اثر اخلاق خشن بهوجود میآید ولی این نوع رفتار نیز تابع مقررات خاص خود است که دین برای آن حد و مرزهایی را ترسیم نموده تا جایی که الان در عرف بینالملل نیز قوانینی بر همین محور مورد اتفاق جامعه جهانی قرار گرفته است و همه کشورها و مردم آن مکلف به رعایت آن میباشند.
در زمان عمر، در يکی از فتوحات ايران، سبدی از جواهرات سلطنتی را آورده و، به دستور عمر، در بيت المال گذاشته بودند. عثمان آن سبدِ جواهرات را گرفت و بين زن و دخترانِ خود تقسيم کرد.ابو موسی اشعری والی بصره بود. از غنائمِ جنگی، طلا و نقرهای را که با خود آورد، عثمان آنها را گرفت و بين زن و فرزندان خود تقسيم کرد.
شاید بتوان گفت جنگ و خونریزی یکی سختترین حالت در زندگی بشری است چرا که در این رویداد ناخوشایند هستی انسانها در معرض خطر قرار گرفته و عدهای از انسانها در این مسیر جانشان گرفته میشود و عدهای دیگر از انسانهای سالم نیز سلامتی جسمی خود را از دست میدهند و عدهای هم به اسارت رفته و آزادی خود را از دست میدهند.
مسالهی توسل و طلب شفاعت از اولیاء الهی از عقایدی است که در نظر همهی مسلمانان از امور جایز و بلکه مستحب به حساب میآید. اما هستند در این میان کسانی که به اسم مسلمان، به ترویج اراجیفی در میان مسلمانان مشغولند که ریشهی آن نه تنها در عقاید و مبانی مسلمانان نیست، بلکه برگرفته از اعتقادات مشتی منافق و همسو با عقاید یهودیان است.
در حالیکه سالهاست وهابیان به ترویج شبهات در میان مسلمانان مشغولند. اما خودشان از این مهم غافلند که تبعات بعضی از سخنانشان چه فضاحتی را بهدنبال دارد. مثل اینکه میگویند: توسل به پیامبر (ص) پس از رحلت ایشان جایز نیست، چون شرک است. معنای این کلام این است که شریک قرار دادن پیامبر (ص) که در قید حیات است، با خداوند بلا اشکال است.