تغییر مداوم ادعاهای باب، سُستی او در ادعا و توبه چندین‌باره، سبب شد تا هم برخی طرفدارانش از او دور شوند و هم علمای وقت، او را مجنون دانسته و حکم به مجازاتش ندهند. سرانجام سال 1266ق بخاطر توقف شورش‌های طرفدارانش، اعدام شد.