مذهب تشیّع همان مکتب اهل بیت پیامبر اکرم است که در میان دیگر مذاهب اسلامی، پس از چهار مذهب معروف و مشهور اهل سنت، یعنی (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی) است که پیروان زیادی را داراست. این مذهب، چنان از پایه‌های علمی و استدلال‌های عقلی و نقلی در بحث دینی برخوردار است که دیگر مذاهب اسلامی را تحت الشعاع خود قرار داده است، به طوری‌که در این قرن، گروه‌های زیادی از مسلمانان مذاهب دیگر، فوج فوج، گروه گروه، دسته دسته و نفر به نفر به این مذهب حقّه متمایل شدند، اما مخالفان این مذهب با فرافکنی و هیاهوی کاذب و سخنان باطل، سعی در تخریب آن کرده‌اند و با اهانت‌های بی‌جا، این مذهب و شیعیان آن را مشرک، مرتد و کافر دانسته‌اند. از جمله:
- ابن تیمیه می‌گوید: «والرافضه شرّ الطوائف المنتسبین الی القبله.[1] رافضه (شیعیان) بدترین طایفه‌ای هستند که به کعبه و قبله منسوبند.»
- ابن حجر هیثمی می‌نویسد: «فمذهب ابی حنیفه رضی الله عنه ان من انکر خلافه الصدیق او عمر فهو کافر... وفیمن أنکر امامة ابی بکر و زعم ان الصحیح أنه کافر.[2] مذهب ابوحنیفه آن است که منکر خلافت ابوبکر یا عمر کافر است، ... ابوحنیفه شیعه را به کافر و غیر کافر تقسیم کرده، برخی از فرقه‌های شیعه را کافر و برخی دیگر را غیر کافر می‌داند، ولی نظر صحیح آن است که هر کس خلافت ابوبکر را انکار کند، کافر است.»
- تقی الدین سبکی می‌گوید: «و رأیت فی المحیط من کتب الحنفیه عن محمد لاتجوز الصلاة خلف الرافضه، لانهم أنکروا خلافة ابی بکر وقد أجمعت الصحابه علی خلافته و فی الخلاصه من کتبهم فی الاصل ثم قال و ان أنکر خلافه الصدیق فهو کافر... و قال بعضهم هو مبتدع و الصحیح أنه کافر.[3] در کتاب «محیط» از کتب حنفیه آمده: نماز پشت سر شیعه جایز نیست، چرا که آنان خلافت ابوبکر را که صحابه بر آن اجماع دارند، انکار می‌کنند، در کتاب «خلاصه» از کتاب‌های حنفی‌ها آمده که منکر خلافت ابوبکر کافر است و نیز در کتاب «فتاوای بدیعه» آمده است که کسی‌که امامت و رهبری ابوبکر را انکار کند، کافر است و اگر چه برخی گفته‌اند بدعت‌گذار است، اما نظر صحیح آن است که چنین شخصی، مشرک و کافر است.»
- سیواسی در شرح فتح القدیر می‌نویسد: «و فی الروافض ان من فضل علیّاً علی الثلاثه فمبتدع و ان أنکر خلافه الصدیق او عمر رضی الله عنهما فهو کافر.[4] هر کس از روافض «شیعیان» علی (علیه‌السلام) را مقدم بر سه خلیفه بداند، بدعت‌گذار است و اگر خلافت ابوبکر و عمر را انکار کند، کافر است.» هم‌چنین افراد دیگری، مثل ابوسعید خادمی، ابن نجیم (به ضم نون) حنفی، کلیبولی و دیگران، کم و بیش نظر سیواسی را مطرح می‌کنند و شیعیان را بر طبق عقایدشان تکفیر کرده و در نهایت، قتل آنان را جایز، بلکه واجب می‌دانند، و این در حالی است که به استناد روایات وارده در کتب اهل سنت، مثل: الدرالمنثور سیوطی، الصواعق المحرقه هیثمی، الشواهد التنزیل حسکانی،  المناقب ابن مغازلی، ربیع الابرار زمخشری، مروج الذهب مسعودی، مجمع الزوائد هیثمی، المستدرک علی الصحیحین حاکم نیشابوری و ... با کمی اختلاف در متن حدیث، از پیامبر اکرم خطاب به حضرت علی (علیه‌السلام) فرمودند: «یا علی، انت و شیعتک هم الفائزون یوم القیامه.[5] ای علی! تو و شیعیانت در روز قیامت رستگارانید.»

پی‌نوشت:

[1]. کتب و رسائل و فتاوی، ابن تیمیه، مکتبه ابن تیمیه، ریاض، عربستان، ج28 638.
[2]. الصواعق المحرقه، ابن حجر هیثمی، موسسه الرساله، بیروت، لبنان، ج1 ص138.
[3]. فتاوی السبکی، تقی الدین سبکی، دارالمعرفه، بیروت، لبنان، ج2 ص576.
[4]. شرح فتح القدیر، سیواسی، دارالفکر، بیروت، لبنان، ج1 ص350.
[5]. شرح الاخبار، قاضی نعمان مغربی، انتشارات اسلامی، قم، ایران، ج1، ص108 و ص367. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.
شرح الاخبار، قاضی نعمان مغربی، انتشارات اسلامی، قم، ایران، ج3، ص454 و ص468 و 469. جهت مشاهده تصویر کتاب کلیک کنید.