وهابیت و سلفیت
عصام عماد که اصالتاً یمنی بوده و از سلفیان وهابی و از شاگردان طراز اول بن باز سعودی، که به خواست الهی به مذهب تشیع مشرف شد میگوید: «از اسباب شیعه شدنم: مطالعهی دقیق کتب معتبر اهل سنت همچون صحاح سته و...
حضرت علی (علیه السلام) در بین سلفیه مقامی بالا دارد. حضرت علی جزء خلفای راشدین و عشره مبشره است. بنا بر اعتقاد سلفیه هر کس به صحابه توهین کند اهل بدعت، بلکه کافر است.
تاریخ مغول و حمله چنگیزخان بهعنوان تاریخی ننگین در زندگی بشریت و مایه خجالت نوع بشر است، آنها در زمان حمله به بلاد اسلامی هر آنچه بود و نبود را یا به آتش میکشیدند و یا به غارت میبردند. این روش در آل سعود مجسم شده است.
یکی از وحشتناکترین توهینها، حمله به حرم نبوی (صلی الله علیه و آله) بود. سعود بن عبدالعزیز در سال 1222 هـ.ق با تمام جسارت با ساز و برگ جنگی وارد مقبره نبوی شد و ذخایر خزانه نبوی را غارت کرد.
وهابیت برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان و بزرگان خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین، به غلو در حق آنان پرداختهاند. آنان میگویند: پیامبر اکرم فرمودند: «خداوند تنها جبرئیل، من و معاویه را امین وحی خود قرار داد.
یکی از شاخصههای فکری و اعتقادی وهابیان، غلو این فرقه درباره پیشوایان و علمای خود است. وهابیان در حالیکه شیعیان را به اتهام غلو، تکفیر میکنند و آنان را مشرک میدانند، برای بالا بردن و مهم جلوه دادن پیشوایان و علمای خود، با جعل و نسبت دادن مطالب غیر واقعی و دروغین به غلو در حق آنان پرداختهاند.
تاریخهای نوشته شده درباره وهابیت، کارنامه بزرگی از جنایتهای وهابیت است. جالب است که خود وهابیت در برخی مواقع به جنایتهایشان اعتراف میکنند. یکی از موارد اعتراف بعد از جنگ و حمله به طائف است.
قانون کثیف «هدف وسیله را توجیه میکند» که در بین افراد معلوم الحال تاریخ ترویج شده است، از غیراخلاقیترین مبانی و اندیشه ساخت بشر است. این قانون توسط گروههای وهابیت و مخصوصاً آل سعود مورد توجه بوده است.
علی الوردی در تاریخ خود درباره جنایتهای وهابیت میگوید: «وهابیان مانند سیل ویرانگر وارد شهر طائف شدند. در کوچه و بازار میگشتند و هر کس را مییافتند، آتش میزدند. درهای خانهها را شکستند و به زور وارد خانهها شدند.
حدود 250 سال پیش تفاهم نامهای ننگین، بین محمد بن عبدالوهاب و محمد بن سعود امضاء شد تا جهان اسلام را به آشوب بکشند. طبق این قرارداد محمد بن عبدالوهاب با فتوا علیه مسلمین راه را برای دخالت نظامی محمد بن سعود باز میکرد. به این ترتیب دین در خدمت سیاستبازی دغلکارانه آل سعود قرار گرفت.
آنچه مسلم است، این است که این گروهها به ابزاری در دست دول غربی در جهت ضربهزدن هر چه بیشتر به اسلام بدل شدهاند، یعنی با نام و نشان به ظاهر اسلامی، تیشهای شدهاند، در دست بد خواهان اسلام، برای ضربه زدن به ریشهی اسلام.
نشریهی سالون لب به اعتراض گشوده و از حمایت بیشائبهی غرب از عربستانی که بیملاحظه در پی تأمین مالی گروههای تروریستیای است که از مدارس مذهبی عربستان، فارغ التحصیل شدهاند، شکوه میکند.
