مکاتب اهل سنت
یکی از طعنههایی که مخالفان به شیعه میزنند اینست که میگویند: «شیعیان اصحاب رسول گرامی اسلام را عادل نمیدانند.» شیعه در جواب میگوید: «باید ملاک اعتقادات ما مسلمانان قرآن باشد. قرآن اصحاب پیامبر را به دو گروه تقسیم کرده است: اصحابی که مورد رضایت خدا و پیامبرش بودند. و دسته دیگر، اصحابی که مورد طعن و لعن و نارضایتی خداوند قرار گرفتند.
از امام زمان(ع) توقیعات فراوانی در زمینههای گوناگون صادر شده است، که در برخی از آنها مناظراتی توسط نوّاب خاص انجام شده است، که تاکید میکردند که این پاسخها را از امام زمان(ع) آموختهاند. این مناظره هم توسط حسین بن روح انجام شده و به کسیکه گمان میکرد، این مناظره، از تراوشات ذهنی اوست، گفت: این مطالب را، از حجت خدا، شنیدهام.
در قرون اولیه اسلام خصوصاً پس از رحلت پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) بین مسلمین اختلاف ایجاد شد، و صحابه پیامبر دو گروه شدند، گروهی به نص قرآن و روایات پیامبر اکرم بر خلافت حضرت علی(ع) باقی ماندند، که تعدادشان اندک بود، اما گروه دیگر، طبق عقیده اهل سنت، با اجماع مسلمین، روی کار آمدند، که این مقاله گفتگویی است بین پیروان این دو گروه.
هر پیامبری بعد از خود، خلیفه و جانشین به حق دارد و جانشینان او همانند اویند و از اسرار و علوم الهی آگاهی کامل دارند، لذا پیامبران بهصورت مستقیم و غیر مستقیم آنها را به مردم معرفی میکنند تا او را پیروی کنند و گمراه و منحرف نگردند، پیامبر اکرم هم قضیه خلافت و جانشینی را در حج سال آخر عمر شریفشان، به مردم ابلاغ کرد.
بخاری هنگامی که از خلفای پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) یاد میکند دوران امیرمؤمنان را به دست فراموشی سپرده و به صراحت از دوران آن حضرت به عنوان دوران فتنه یاد میکند. حال بخاری چگونه میخواهد در محضر خداوند عزّوجلّ پاسخگوی امیرالمؤمنین، سید الوصیین، قائد الغر المحجلین، قسیم الجنه و النار باشند، خود میدانند.
مرحوم شیخ طوسی (ت 460) در این باره میفرماید: «کسی که این آیه در شانش نازل شده مورد اختلاف است، از این رو ابوبکر رازی در کتاب (احکام القران) طبق آنچه که مغربی و طبری و رمانی و مجاهد و سدی از او نقل نموده، چنین روایت میکند: این آیه در مورد علی (علیه السلام) زمانی که انگشتر خود را در حال رکوع صدقه دادند نازل شده و این سخن ابی جعفر و ابی عبد الله و تمامی علمای اهل سنت است»
وهابیان هماره از زمان پیدایش خود به جهت این که به دنبال یافتن مرجع و مفری برای توجیه عقاید و تفکرات خود هستند، سعی داشتهاند که خود را به اهل سنت ملحق سازند. منتهی در این میان اهل سنت آگاه و علمای برجستهی ایشان بیدار بوده و در کتب و آثار خود برائت خویش را از این فرقه اعلام کردهاند، مثل علامه شروانی که وهابیت را گمراه میخواند.
امروزه در بین جوانان کشورهای اسلامی، ازدواجهای رنگارنگی همچون: زواج مسیار، زواج عرفی، زواج به نیت طلاق و... رو به گسترش است، در حالیکه هیچ یک از ملاکهای ازدواج را بنابر مذهب اهل سنت (ایجاب و قبول، حضور دو شاهد، اجازه ولی، مهریه و دائمی بودن عقد ازدواج) دارا نیست، اما با این وجود زنان و پسران زیادی تن به این ازدواج میدهند.
بخاری و مسلم در حق اهلبیت خصوصا امیرمؤمنان اهانتهای زیادی کرده که از جمله آنها این است که میگویند: امیرمؤمنان و حضرت زهرا برای نماز برنمیخواستند و نماز آنها قضا میشد و پیامبر اکرم درب خانه آنها را میزد و آنها را از خواب، بیدار مینمود تا اینکه روزی امیرمؤمنان به این کار پیامبر اکرم اعتراض نمود.
زمان جاهلیت، زمان تیره و تاری بود که مردم به جز قتل و غارت و خونریزی عادت به افعال و اعمال نیک نداشتند، و چه بسا به این قبیل کارها فخر و مباهات هم میکردند، بردهداری، تصاحب اموال ضعفاء و زور گفتن و قتل و کشتار همدیگر برای اموال بیشتر، همه و همه مردم عصر جاهلیت را طوری بار آورده بود که بویی از فرهنگ و تمدن نبرده بودند.
با کمال تأسف بخاری در دو جا از کتاب خود با نقل ماجرای دروغ و ساختگی، موجبات تنقیص مقام حضرت زهرا را فراهم ساخته از باب نمونه میگوید: «پیامبر را بر فراز منبر دیدم که میفرمود: فاطمه از من است و من میترسم در دینش دچار فتنه گردد...، به خدا سوگند بدانید که دختر رسول خدا و دختر دشمن خدا در یک خانه جمع نمیگردد.»
«شیخ احمد تیجان سیلا» یکی از برجستهترین رهبران شیعه در سیرالئون، رئیس مرکز فرهنگی شیعیان و نماینده مجمع جهانی اهل بیت (علیهم السلام) در این کشور محسوب میشود. وی معتقد است: موج تشیع درآفریقا وجود دارد و موج بسیار عظیمی است، اما علیه هیچ دین و مذهبی نیست؛ به اعتقاد وی سنی واقعی، برادر شیعی واقعی است.
نماز تراویح یا همان نمازهای نافلهای که در شبهای ماه مبارک رمضان خوانده میشود، از مستحباتی است که همه مذاهب اسلامی (جعفری، حنفی، مالکی، شافعی، حنبلی) به آن معتقدند. هر چند در جماعت و فرادا خواندن، تعداد رکعات و وقت خواندن نماز تراویح، بین شیعه و سنی اختلافاتی وجود دارد. شیعه به جماعت خواندن نماز تراویح را بدعت میداند.
اقتدای پیروان مذاهب به یکدیگر در نماز، یکی از بهترین و بارزترین جلوههای وحدت و تمسک به ریسمان الهی است. شیعه با وجود اینکه یکی از شروط امام جماعت را اعتقاد به ائمه اثنی عشر میداند، اما بهخاطر وحدت اسلامی، فتوا به جواز اقتدا به اهل سنت میدهد. سزاوار است که دیگر مذاهب اسلامی نیز از وحدت عملی غافل نشوند.