مکاتب اهل سنت

02/17/1399 - 10:37

امام حسن (علیه السلام) در زمان معاویه و با عمل زشت همسرش به شهادت رسیدند، و اکثرا این را می گویند که معاویه او را سم داد اما به وسیله ی همسرش؛ فی الحال برخی در صدد این هستند که جامه ی عمل بر این کار معاویه بگذارند، اما طبق دو روایت از طبرانی و ابن عبدالبر این امر در تاریخ ثبت شده و آن را تایید می‌کنند.

02/16/1399 - 12:34

روایتی نقل شده که گفته شده روزی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به حسن بن علی (علیهما السلام) فرمود: «این آقا فرزندم است و امید است که به واسطه ی او صلحی بین دو طایفه ی عجم از مسلمانان شکل گیرد.» این روایت سازگاری با عقائد مکتب تشیع ندارد و این حدیث به‌خاطر ضعف در نقل و سند باطل شمرده شده است.

02/16/1399 - 11:29

شیعه معاویه را شخصی طالم می خواند چرا که او در حق شیعیان و امام شیعیان ظلم و جفا کرده بود. حال با این وجود شبهه شده که چرا با وجود ظالم بودن معاویه، امام حسن(ع) حکومت مسلمین را به او واگذار کردند؟ جواب این سوال به سادگی داده می شود که صلح امام حسن(علیه السلام) به‌خاطر تحویل حکومت به معاویه نبوده، بلکه ایشان یاوری نداشتند

02/16/1399 - 07:29

اگر برای کسی ثابت شد که امام حسن علیه السلام امامی است به حق دیگر عذر و بهانه‌ای برای مخالفت از او (آن هم برای شخصی مثل امام حسین علیه السلام) باقی نمی‌ماند.چرا که امام معصوم است و طبق آیه اولى الأمر اطاعت مطلق از امام واجب است و خداوند به همه ما دستور داده است که از تمام فرمان‌هاى امام اطاعت کنیم؛ همان طورى که لازم است از تمام دستور‌هاى خدا و پیامبرش اطاعت کنیم.

02/14/1399 - 11:14

این سؤال یکی از مسائل پیچیده در تاریخ صدر اسلام است، و به جهت اینکه بسیاری از بزرگان اهل سنت و راویان و تاریخ نویسان پیرو مذهب خلفا در صدر اسلام خوش نداشتند، شخصی را بالاتر از عایشه در بین همسران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) معرفی کنند؛ دست به پاره‌ای روایات دروغین و استدلالات باطل زده‌اند، که اختلافاتی را در تاریخ به وجود آورده‌اند، اما با اینکه طراحان این سیاست...

02/02/1399 - 12:01

از دیگر سوالاتی که پیروان وهابیت و بعضی از برادران اهل سنت از شیعه می پرسند این سوال می‌باشد که چرا شیعه روزه در سفر را حرام می‌داند؟

01/02/1399 - 07:28

در مدینه هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) میان مهاجرین و انصار عقد اُخوت بست، و پس از این‌که برای هر کدام از مهاجرین و انصار برادری را انتخاب کرد، امیر مومنان (علیه السلام) با چشمانی گریان نزد ایشان آمده و عرضه داشت: «ای پیامبر خدا! همه را با هم برادر کردی، به جز من. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود علی جان! تو در دنیا و آخرت برادر منی...

10/19/1398 - 11:50

پیامبر (ص) فدک را به دختر خود حضرت زهرا (س) بخشید. محدثان شیعه و گروهی از دانشمندان اهل سنت نوشته اند: «هنگامی که آیه وَ آتِ ذَا الْقُرْبی حَقَّهُ ؛ «حق خویشاوندان را بپرداز» نازل شد، پیامبر (ص) دخترش فاطمه (س) را خواست و فدک را به وی واگذارد».

08/04/1398 - 10:23

اکثر منابع و تاریخ نویسان، از روز 28 صفر سال یازدهم هجرت به عنوان روز وفات پیغمبر خاتم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) یاد می‌کنند. ولی آیا به راستی رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به مرگ طبیعی از دنیا رفته و وفات کردند یا این‍‌که به شهادت رسیده بودند؟!! عده‌ی از علمای شیعه و سنی بر مسمومیت ایشان اتفاق نظر دارند.

06/25/1398 - 22:33

یکی از شبهاتی که در فضای انیستاگرام در پیج «islamonlin» وارد شد موضوع توسل بود که در آن شخصی گفت: بزرگان هرگز نگفتند که توسل به مردگان به روشی که شیعه توسل می‌کند جایز است. در جواب به روشنی سندی از مولوی محمد عمر سربازی مبنی بر جواز توسل آورده شد.

06/11/1398 - 14:21

یکی از پدیده های تاریخی و اجتماعی که پیروان ادیان مختلف با آن مواجه بودند و نمی توان آن را انکار کرد، انشعاب و تفرّق در عقاید اساسی یا مسایل فرعی است. این انشعاب تا زمانی که به نزاع نیانجامد، پذیرفتنی است.

06/10/1398 - 01:36

حدیث لعن کسانی که از رفتن به جیش «اسامه» تخلف کردند، در نوشته های بزرگان اهل سنت، مانند «ابوبکر احمد بن عبدالعزیز جویری» در «السقیفه و الفدک»، «شهرستانی» در «ملل و نحل» ، «ایجی» در «مواقف» و «ابن ابی الحدید معتزلی» در «شرح نهج البلاغه» آمده است.

06/08/1398 - 14:10

زید، فرزند امام سجاد (ع) در نیمه قرنهای اول و دوم هجری می زیست و در برابر هشام بن عبدالملک، حاکم اموی قیام کرد و به شهادت رسید. امامان معصوم و دانشمندان امامیه، زید را به دلیل داشتن دانش، تقوا و شجاعت می‌ستایند و مدعی امامت نمی‌دانند.

06/08/1398 - 14:04

مهم ترین مشکل فراروی امام پس از رسیدن به خلافت، انحرافات دینی و بدعت هایی بود که در زمان خلفا به وجود آمده بود. امام در عهدنامه اش به مالک با اشاره به انتخاب افراد صالح، درباره دنیاداری دین داران چنین فرموده است: «همانا این دین در دست بدکاران اسیر گشته بود که با نام دین به هواپرستی پرداخته و دنیای خود را به دست می آوردند.»

الصفحات