ابن‌عباد می‌گوید: برای من روشن است که زمان تولد پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) عیدی از اعیاد و موسمی از موسم‌های مسلمانان است و هر عملی به عنوان جشن، مباح است.
المواهب الجلیل، خطاب رعینی مغربی، ج3، ص319.

ابومنصور ماتریدی، در تفسیر خود، توسل یهود به حق پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را قبل از بعثت بیان می‌كند و می‌گوید: «آن‌ها می‌­گفتند: خداوندا! به حق پیامبری که مبعوث خواهی کرد، ما را یاری کن!»

نووی می‌گوید: زائر روبروی قبر مطهر پیامبر ایستاده، و به حق ایشان توسل کند و از آن حضرت بخواهد که نزد خداوند شفاعتش را انجام دهد؛ این مسئله، مسئله‌ای مرسوم بین صحابه بوده است؛ چنان‌که ماوردی و سایر علمای ما نقل کرده‌اند که شخصی نزد قبر پیامبر شرفیاب شد، و به ایشان سلام می‌دهد و با استناد به آیه 64

قرافی هم از علمای مالکی، با تأیید توسل به صالحان می‌گوید: توسل به بعضی از مخلوقات خداوند جایز است.
الفروق و انوار البروق فی انواء الفروق، قرافی مالکی، ج3، ص59.
مقاله: «مشروعیت توسل و استحباب زیارت قبر صالحان»

سیوطی می‌گوید‌: پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و سایر پیامبران، در قبور شریفشان به علم قطعی نزد ما، زنده هستند، به جهت این‌که ادله متعدد بر اثبات این عقیده وجود دارد، و اخبار موجود در این باب، به حد تواتر رسیده که بر اثبات آن دلالت می‌کند، و امام بیهقی، جزء حدیثی مستقلی را در اثبات حیات انبیاء

ابن‌جوزی می‌گوید: زمانی که از بيماری‌ام به فرياد آمدم و نتوانستم خودم را درمان کنم، به قبر انسان‌های صالح پناه بردم و برای اصلاح امورم متوسل شدم، پس در اين حال لطف مولايم مرا به عزلت واداشت با آن‌که آن را دوست نداشتم و قلبم بعد از نفرت به من بازگردانده شد و زشتی آن چیزی را که دوستش داشتم به من نم