در حضور عایشه یادآوری شد که عبدالله بن عمر حدیثی را از پیامبر اکرم نقل می‌کند که میّت با گریه خویشانش در قبر عذاب می‌شود؛ عایشه گفت فرزند عمر فراموش کرده است، بلکه پیامبر فرمود: «میّت در قبر به خاطر گناهش عذاب می‌شود، در حالی‌که اهل و نزدیکانش هم در آن هنگام گریه می‌کنند.»

کلام امام زمان (علیه‌السلام) در زیارت ناحیه مقدسه، خطاب به جدّ غریبشان: «هر صبح‌گاه و شام‌گاه بر تو ای جدّ بزرگوار! می‌گریم و آن‌چنان گریه می‌کنم، که به جای اشک، خون از چشمانم جاری شود.»
بحار الانوار، علامه مجلسی، ج101، ص320.

امام رضا (علیه‌السلام) فرمود: «با فرا رسیدن ماه محرم، پدرم موسی بن جعفر، با چهره‌ی خندان دیده نمی‌شد و حزن و اندوه، سراسر وجودش را فرا می‌گرفت تا روز دهم فرا می‌رسید، آن روز، روز مصیبت، اندوه و گریه آن حضرت بود.»
بحار الانوار، علامه مجلسی، ج44، ص284.

هنگامیکه پیامبر از دنیا رفت، عمر بلند شد و گفت: مردانی از منافقان گمان کرده‌اند که پیامبر از دنیا رفته است؛ قطعاً رسول خدا نمرده است، به سوی پروردگارش رفته، همانگونه که موسی نزد پروردگار رفت و 40 روز از مردم غایب بود و پس از اینکه گفته شد مرده است به سوی قومش برگشت؛ به خدا قسم پیامبر همانطور که م

هنگامیکه پیامبر از دنیا رفت، عمر بلند شد و گفت: مردانی از منافقان گمان کرده‌اند که پیامبر از دنیا رفته است؛ قطعاً رسول خدا نمرده است، به سوی پروردگارش رفته، همانگونه که موسی نزد پروردگار رفت و 40 روز از مردم غایب بود و پس از اینکه گفته شد مرده است به سوی قومش برگشت؛ به خدا قسم پیامبر همانطور که م

اولین کسی‌که پیامبر اکرم را آرمیده دید و مرگ ایشان را انکار کرد، عثمان بود، او می‌گفت: به خدا نمرده است و مانند حضرت عیسی به آسمان برده شده است؛ به خدا اجازه نمی‌دهیم کسی بگوید پیامبر مرده است، و در غیر این صورت زبانش را قطع می‌کنیم؛ عمر و عثمان مرتباً تکرار می‌کردند که پیامبر نمرده است؛ چه کسی م