اسناد
ابنتیمیه میگوید: همگی متفقند که علی (علیهالسلام) در مدینه با فاطمه (سلاماللهعلیها) ازدواج کرده و در آنجا صاحب فرزند شده است،...
و سوره «هل اتی» به اتفاق اهل تفسیر، مکی است و هیچ کسی قائل نشده که این سوره مدنی است.
منهاج السنه، ابن تیمیه، ج7، ص179.
ابنتیمیه که تحمل فضایل امیرالمؤمنین را ندارد، سعی میکند که شأن نزول آیه اطعام را انکار کند؛ وی میگوید: «اما نزول سوره هل أتی در خصوص علی بن ابیطالب از مواردی است که اهل علم حدیث به کذب و موضوع بودن آن اتفاق دارند» و به عنوان دلیل برای مدعای خود میگوید: «سوره هل اتی به اتفاق مردم قبل از هجر
رشیدرضا در تفسیر المنار، با اینکه روایات صحیح در مورد شأن نزول آیه مباهله نقل کرده، روایتی جعلی را نیز بیان میکند که شرکت کنندگان در مباهله از مسلمانان افرادی غیر از اهل بیت بودهاند؛ او از استادش، محمد عبده، نقل میکند که روایات متفقند که پیامبر اکرم در مباهله، فقط امیرالمؤمنین و حضرت زهرا و حس
حاکم نیشابوری از چند تن از صحابه نقل کرده که رسول خدا لباسش را گرفته و بر روی علی و فاطمه و حسن و حسین انداخته و فرمود: همانا خداوند اراده کرده است که از شما اهل بیت پلیدی و رجس را دور کند و شما را پاک گرداند.
المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج3، ص158-160.
پیامبراکرم در هنگام صبح در حالیکه پارچهای سیاه با او بود از خانه خارج شد. پس حسن بن علی آمد و بر او داخل شد و سپس حسین آمد و او هم داخل پارچه شد.
علاءالدین بغدادی در تفسیر خازن در مورد سوره انسان میگوید:
این سوره مدنی است، همانطور که از جمهور، قتاده، و مجاهد میگویند.
قول غیر معتبری نیز آن را مکی میداند، آنطور که از ابنعباس، عطاء بن یسار، و مقاتل حکایت شده است.
آلوسی پس از اینکه احتمال نزول آیات سوره انسان، درباره اهل بیت (علیهمالسلام) را قبول میکند و شاهد آن را، نقل این روایت بهوسیله ابنجوزى و عدم انكار آن میداند، به نکتهی جالبی اشاره میکند؛ وی میگوید بر خلاف موارد دیگر که در بیان نعمات بهشتی، از حورالعین بهعنوان یکی از نعمتها یاد شده است، د
آلوسی اصل نزول سوره انسان را در شأن حضرت زهرا (علیهاالسلام) و حضرت علی (علیهالسلام) را مسلم دانسته و از بین روایات، روایت ابن عباس را از همه مشهورتر میداند و از ابنعباس نقل کرده است، این است:
بیضاوی پس از نقل قضیه مباهله میگوید: «این قضیه دلیلی است بر دو چیز: یکی بر نبوت پیامبر اکرم، و دیگری بر فضیلت و برتری اهل بیت همراه پیامبر اکرم.»
أنوار التنزيل و أسرار التأويل، بیضاوی، ج2، ص20-21.
کلام کسیکه واقعه مباهله را دلیل بر فضل همراهان پیامبر اکرم (صلىاللهعليهوآله) نمیداند، هذیانگویی و جنزدگی است.
روح المعانی، آلوسی، ج3، ص190.
مقاله: «امیرالمؤمنین(ع)، نَفس پیامبر اکرم (ص)»
آيه مباهله، قویترين دليلى است كه فضيلت اهل كساء را ثابت مىكند.
الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التأویل، زمخشری، ج1، ص175.
مقاله: «امیرالمؤمنین(ع)، نَفس پیامبر اکرم (ص)»
روزى معاويه به سعد بن ابىوقاص گفت: چرا ابوتراب را سب و دشنام نمیگويى؟! گفت: از آن وقت كه به ياد سه چيز كه پيامبر (صلىاللهعليهوآله) درباره على (عليهالسلام) فرمود، افتادم، از اين كار صرفنظر كردم...
ابنتیمیه که نمیتواند فضیلتی را در حق امیرالمؤمنین و اهلبیت تحمل کند، با اینکه میپذیرد ایشان در مباهله حضور داشتند، برای رد فضیلتشان اینگونه میگوید: «قضیه آیه مباهله دلالت بر افضلیت امیرالمؤمنین نمیکند، مقصود از قضیه مباهله این نبوده، که پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) کسانی که دعایشان مست
هنگامىكه آيه مباهله نازل گرديد، پيامبر اکرم (صلىاللهعليهوآله) تنها از فاطمه و حسن و حسين و على (عليهمالسلام) دعوت كرد و سپس فرمود: «خدايا! اينها اهل من هستند.»
المستدرک، حاكم نیشابوری، ج3، ص163.