تفتازانی می‌نویسد: «حق این است که رضایت یزید به قتل و شهادت حسین عقیده قلبی اوست، ... لعنت خدا بر او و یاران و کمک کنندگانش باد.»
شرح عقائد نسفیه، تفتازانی، ص103.
مقاله: «جواز لعن یزید از نگاه علمای اهل سنت»

ابن عماد حنبلی می‌نویسد: احمد بن حنبل در مورد لعن بر یزید دو قول دارد، تلویحاً و تصریحاً؛ همچنین مالک و ابوحنیفه هم تلویحاً و تصریحاً یزید را لعن کرده‌اند و قول مورد قبول خودش را به دلایلی که می‌گوید صریح می‌داند و تلویحاً لعن نمی‌کند؛ بعد می‌گوید: علما متفق القول هستند که جایز است لعن بر کسی‌که

شبراوی به نقل از استادش می‌نویسد: «اهل تسنن، همگان به کفر حجاج بن یوسف ثقفی حکم کرده‌اند، در حالیکه بی‌تردید جنایت‌های حجاج، هرگز به پای جنایت‌های یزید نمی‌رسید و او خیلی کمتر از یزید ستم کرده است.»
الاتحاف بحب الاشراف، شبراوی، ص175.

آلوسی می‌نویسد: «به عقیده من، یزید خبیثی است که اصلاً به پیامبر اکرم ایمان نیاورد و...

اقتضای ظلم، لعن و عذاب و دوری از رحمت خداست، ولی اگر معارضی بیاید، می‌تواند این اقتضا را از بین ببرد، مثلاً توبه یا خوبی‌های محوکننده بدی یا مصیبت‌هایی که کفاره گناهان است.

ابن‌تیمیه اعتراف دارد که طبق مذهب ما، اهل قبله به مجرد گناه تکفیر نمی‌گردد، و هر شخصی دارای بدی و خوبی است، ولی از این مسئله نتیجه می‌گیرد که دیگر ما در مورد هیچ فردی که شهادتین گفته و غیر شرک هر گناهی کرده باشد، نمی‌توانیم اظهارنظر کنیم، بلکه حساب اعمال همه دست خداست و خدا می‌داند که او لایق دور