ابن ابی‌الحدید، از علمای اهل سنت، به نقل از شریک بن عبدالله نخعی و او از محمد بن عمرو بن مرّه از پدرش از عبدالله بن سلمه از ابوموسی اشعری نقل می‌کند که گفت: با عمر بن خطاب به حج رفتیم، من خود را از کاروان خودم جدا کرده و نزد عمر بن خطاب رفتم.

متقی هندی در مورد توجیه عمر برای شراب‌نوشی، می‌نویسد: «از عمر روایت شده است که گفت: نبیذ را در این پیمانه‌ها بنوشید؛ زیرا پشت را محکم کرده و آن‌چه را در شکم است هضم می‌کند، و تا زمانی که آب برای نوشیدن همراه داشته باشید [و به همراه آن بنوشید] شما را مست نمی‌کند.»

از انس نقل شده است كه من در آن روز ساقی گروه شراب‌خوار بودم و در ميان شراب‌خواران مردی بود كه او را ابوبكر می‌گفتند و چون شراب را سركشيد، اين شعر را خواند كه: (مادر بكر را به تندرستی درود فرست ...)؛ در اين هنگام مردی از مسلمانان وارد شد و گفت: مگر نمی‌دانيد كه فرمان حرمت شراب‌خواری نازل شده است.

عمر بن خطاب با هر دو دست کار می‌کرد، بلند قد و به شدت سیاه چرده بود؛ سفیان ثوری می‌گوید: عمر بن خطاب مردی سیه چرده بود؛ واقدی می‌گوید رنگ تیره‌ی او به خاطر خوردن روغن زیتون در سال قحطی بوده است.
تهذیب التهذیب، ابن حجر عسقلانی، ج7 ص440.
 

ابن جوزی می‌نویسد: «شخصی از او پرسید که آیا لعن یزید بن معاویه به خاطر جنایتی که مرتکب شده، جایز است یا خیر؟ به او گفتم علمای پرهیزکاری مانند امام احمد بن حنبل لعن او را جایز دانسته‌اند...»
الردّ علی المتعصب العنید المانع من ذم یزید، ابن جوزی، ص34.

در یورش لشکریان یزید به مدینه الرسول، به هزاران زن تجاوز شد و هزاران کودک به دنیا آمد که پدرانشان معلوم نبودند؛... از این‌رو آن‌ها را اولاد حرّه می‌نامیدند.
البدایه و النهایه، ابن کثیر، ج11، ص621.