مکاتب اهل سنت
از تعصبات مذهبی نقل شده در اوایل قرن 10 هجری، این است که فردی را به جرم این کلام که ستایش کردن از صحابه بر روی منبر واجب نیست و نگفتن آن به خطبه (نمازجمعه) صدمهای نمیزند، گردن زدند؛ این مطلب را ابنعماد حنبلی در شذرات الذهب در شرح حال ظهیر الدین اردبیلی حنفی مشهور به قاضی زاده مینویسد.
از دیدگاه علمای اهلسنت، توسل، امری شرعی و غیر قابل انکار است. به عنوان مثال، مولوی محمد عمر سربازی در کتاب کنزالدارین خود مهر صحت بر مقوله توسل زده و از سوی دیگر نیز البانی نقل میکند که اندیشمندانی همچون احمد بن حنبل و شوکانی توسل را قبول داشتند.
یکی از دوستان عزیز اهلسنتم مدعی بود که مقوله توسل، پس از وفات نزد اهلسنت جایز نیست و بر این امر ادعای اتفاق اهلسنت را داشت و از اینروی در کامنتی در ذیل پست همین امر را متذکر شد. این در حالی است که در کتب اهلسنت توسل به پیامبر (ص) پس از وفات امری ثابت و مشروع است که به عنوان مثال میتوان به کتاب المهند علی المفند اشاره کرد.
اهلسنت مدعی هستند که روزه گرفتن در روز عاشورا از سنتهای پیامبر است و در این مسیر به روایتی استدلال میکنند. مضمون روایت بر این مساله دلالت دارد که پیامبر (ص) با تقلید از مکتب یهودیان، این روز را به عنوان یکی از ایام روزهداری معرفی کردهاند. این در حالی است که پیامبر (ص) در روایات دیگر از تشبه به یهودیان و مسیحیان منع کردهاند.
شعراوی: «در مورد جنگ بین علی و معاویه، معاویه پیراهن عثمان را برای طلب خون عثمان، از علی به دست گرفت و اینجا بود که از باب نمادی برای پنهان کردن هدف از چشمها گفته شد «پیراهن عثمان» و هدف معاویه این بود که به جای علی بن ابیطالب حکومت کند.»
شعراوی، از علمای بزرگ اهل سنت مصر، در جهت وحدت بین مسلمانان تلاش فراوانی کرده است و به شدت از اندیشههای افراطی بیزار بوده و در جهت رفع اتهام مسلمانان از کفر و شرک، و اثبات صحت رفتارهای مسلمانان از متون دینی، استدلالهای محکم و منطقی بیان کرده است و فتوای شلتوت در جواز تعبد به مذهب شیعه را تأیید کرده است.
با توجه به جمع بودن فراز "وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ" در آیه ولایت، استدلال بر انحصار سرپرستی امام علی (علیهالسلام)، زیر سوال میرود. پاسخ این شبهه این است که امکان استفاده از لفظ جمع و اراده مفرد مورد پذیرش قرار گرفته است. در این آیه نیز بر طبق اعتراف علمای اهلسنت، قرینه بر استفاده از لفظ جمع و اراده مفرد جاری است.
یکی از آیات که از اسناد حقانیت تشیع برای اثبات ولایت امیرالمؤمنین (ع) است، آیه ولایت است. امام فخر رازی که دارای تألیفات بسیاری است و به امام المشککین معروف است، در جاهای مختلف ذیل مباحث کلامی به ایراد شبهات و اشکالاتی میپردازد. در مورد آیه ولایت وی دو شبهه دارد. با دقت در این دو شبهه میتوان به راحتی پاسخ آنها را داد.
ابن حجر هیتمی، عالم شافعی، که به معاویه ارادت دارد و در مورد او و رد شیعه کتاب نوشته است، در مورد صحت و تواتر حدیث غدیر میگويد: «حديث غدير بلاشک صحيح است؛ ترمذی و نسائی و احمد بن حنبل نقل کردهاند، و اسناد و طرق آن بسيار زياد است و شانزده صحابی آن را از پيامبر نقل کردهاند و اعتنایی به قول کسیکه در صحت آن اشکال کند نمیشود.»
واقعه نصب حضرت علی (علیه السلام) به مقام ولایت در غدیرخم، از وقایع مهم تاریخ اسلام است. شاید واقعهای بااهمیت تر و مهمتر از این حادثه تاریخی وجود نداشته باشد؛ این واقعه بیانگر بقای رسالت پیامبر و دوام نبوت آن حضرت در تجلیگاه وجود مبارک حضرت علی (علیه السلام) بوده، لذا غدیر نشانگر پیوند رسالت و امامت است که در آخرین حج پیامبر...
شهید محمد اسلام اهل روستای مهرآباد دهستان پسکوه، از توابع شهرستان سیب و سوران سراوان بود. او در سال 1374 پس از مطالعات فراوان، در شب عید غدیر خم، امیرالمومنین را در خواب دیده و شیعه شدنش را ابراز میکند.او دلیل شیعه شدنش را کم حوصلگی مولویها و همچنین ناتوانی آنان در پاسخ به سوالات خویش میدانست.
حاجیان بامداد عید قربان، پس از اینکه شب را در مشعر بودهاند، وارد منا میشوند؛ آنان برای رسیدن به منا، باید از سرزمینی به نام وادی محسر عبور کنند؛ وادی محسر به طول سه کیلومتر و نیم و عرض آن پانصد متر بین دو کوه ممتد است؛ مطابق روایات تاریخی، اصحاب فیل و سپاهیان ابرهه که قصد تخریب کعبه را داشتند، در همین وادی به هلاکت رسیدهاند.
محمد غزالی، از علمای بزرگ الازهر، با تمام وجود قائل به تقریب میان مذاهب اسلامی بود، و شديداً تحت تأثير افكار امام خمينى قرار گرفته بود؛ او حمایت کامل خود را از انقلاب اسلامی ایران اعلام کرد؛ حكومت صدام، را خونريز و سفاك میدانست، حتی آرزو کرد کاش میتوانست، گروهی برای یاری شیعیان در جنگ با بعث عراق بفرستد.
محمد غزالی، از علمای بزرگ الازهر معتقد است، اختلاف میان شیعه و اهل سنت تنها در فروع است که در میان مذاهب چهارگانه اهل سنت هم موجود است؛ آثار او در زمینه اصلاح در جهان اسلام، نقد استبداد حاکم بر جوامع عربی، نقد تعصبات کور و رویههای جاهلی دوران معاصر در جوامع اسلامی است.