تکیه بر قومیّت و ملیّت و مرزبندی‌های نژادی و منطقه‌ای و تعصّب و افتخار ورزیدن نسبت به اموری از این دست، یکی از موانع وحدت به شمار می‌رود. فخر و مباهات نسبت به امور واهی و اعتباری و مقطعی و منطقه‌ای؛ یعنی برتری‌جویی‌ها و افتخارات متداول میان برخی ملل و اقوام و خانواده‌ها ـ که ملاک حق و باطل را تطابق خواست دیگران با تمایلات و خواسته‌های...

جمعی از علمای اهل سنت در پی حادثه تروریستی که در جریان برگزاری رژه نیرو‌های مسلح اهواز رخ داد، ضمن محکوم کردن این حادثه گفتند: امروز بار دیگر رشادت و مردانگی سربازان ایران زمین بر جهان نقش بست و نمایشی زیبا از مردانگی و ایثار آنان دل ملت ایران را گرم کرد که فرزندان آنان تا پای جان مدافعان این انقلاب و ملت هستند.

یکی از مصیبت‌های جانسوز تاریخ اسلام، حادثه فراموش نشدنی عاشورا و کربلاست، و پیامبر اکرم(ص) بارها درباره این حادثه سخن فرموده و ضمن پیش‌گویی‌هایی از چگونگی وقوع آن، بر شهادت مظلومانه فرزندشان امام حسین(ع) اشک ریخته‌اند. پیامبر که نسبت به حوادث آینده از راه وحی و علم الهی آگاه بوده‌، این حقیقت را در مناسبت‌های مختلف بیان کردند.

سوال اینجاست که اگر امامان شیعه، از غیب مطلع اند و می دانسته اند که قرار است کشته شوند چرا با دست خویش جان خود را به خطر انداختند ؟ اگر امام حسین (علیه السلام) علم به شهادت خود داشتند، چرا به کربلا رفتند و جان خود را از دست دادند؟

خداوند گنهکاران را به سوی حق دعوت می‌کند و نوید زندگی خوب، سوای اعمال گذشته‌ای که داشتند، به آن‌ها می‌دهد؛ نمونه تاریخی آن، اسلام آوردن «وحشی»، قاتل حمزه سیدالشهداء، است که می‌ترسید توبه‌اش پذیرفته نشود، آیه‌ای نازل شد و در رحمت به روی او گشوده شد، ولی برخی علمای اهل سنت، نسبت به شیعه، چنین روشی ندارند، و در مواردی که رفتار آنها را خلاف تشخیص می‌دهند، حکم به عدم قبول توبه و قتل را صادر می‌کنند.

حادثه غدیر توسط 110 تن از صحابه و 89 تن از تابعين نقل شده است، و بزرگان اهل سنت، به وقوع آن یقین پیدا کرده، و به صحت آن اعتراف کرده‌اند: «برای حدیث غدیر سندهای فراوانی ذکر شده، هیثمی آن را در کتابش جمع کرده، و «ابن عقده» طرق این حدیث را در کتابی مستقل آورده که ابن حجر سند برخی از آن‌ها را صحیح و برخی دیگر را حسن دانسته است.»