اسناد
نسفی در تفسیر خود، ذیل آیه 55 سوره مائده (آیه ولایت) مینویسد: «آیه دلالت میکند بر جواز صدقه دادن در نماز و اینکه فعل قلیل نماز را باطل نمیکند.» استفاده فقهی از این روایت، نشاندهنده این است که مفسر، آیه را درباره قصه امیرالمومنین در صدقه دادن در حین نماز دانسته است.
بیضاوی در تفسیر خود، ذیل آیه 55 سوره مائده (آیه ولایت) مینویسد: «این ماجرا دلیل است بر اینکه، فعل قلیل نماز را باطل نمیکند.» استفاده فقهی از این روایت، نشاندهنده این است که مفسر، آیه را درباره قصه امیرالمومنین در صدقه دادن در حین نماز دانسته است.
قاضی ایجی، با اینکه دلالت آیه ولایت را نپذیرفته، ولی اقرار به شأن نزول این آیه در مورد امیرالمؤمنین کرده است.
شرح المواقف للقاضی ایجی، جرجانی، ج8، ص391.
مقاله: «ابن تیمیه و مقابله با بدیهی ترین اجماعات»
ابنعطیه اندلسی ذیل آیه ولایت (آیه 55 سوره مائده) مینویسد: «اتفاق بر این است که علی بن ابیطالب در حالیکه در رکوع بود، صدقه داده است.»
المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز، ابنعطیه اندلسی، ص555.
شاه فضل رسول قادری حنفی، در مناظرهای که با یکی از وهابیان نجد داشته است، چنین بیان میکند که ابنتیمیه شقی، کسی است که علمای عصرش بر گمراهی و حبس کردن او اجماع کردند، و کار به اینجا ختم نشده، حتی اینگونه فتوا دادند که هر کس بر عقیدهی ابنتیمیه باشد، مال و خونش حلال است.
ملاعلی قاری، از علمای حنفی، درباره استحباب زیارت پیامبر مینویسد: ابن تیمیه از حنابله، در تحریم سفر به قصد زیارت پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) راه افراط را پیموده است، در حالیکه تقرب جستن به واسطهی زیارت ایشان، امری است کاملا مسلم در دین؛ برخی هم معتقدند کسیکه منکر این ضروری دین (استحباب قبر نبی)
از امام رضا (علیهالسلام) نقل شده است که: «پیامبر خدا زمانی که به آسمانها بالا رفت، وارد بهشت شد و جهنم را دید، ابوالصلت گفت از امام رضا (علیهالسلام) پرسیدم: آیا بهشت و جهنم آفریده شده و امروزه موجود هستند؟ امام فرمود: آری!
شیخ مفید مینویسد: «علاوه بر روایات بسیار، اجماع قائم است بر اینکه بهشت و جهنم آفریده شده و موجودند، و در اینباره خوارج و معتزله و برخی دیگر مخالفت کردهاند.
شیعه امامیه اتفاق نظر دارند که بهشت و دوزخ آفریده شده است؛ خواجه نصیر در تجرید گفته است: دلایل نقلی فراوانی گویای این است که بهشت و جهنم آفریده شده و هم اکنون وجود دارند، و ادلهی مخالفین همگی مبتنی بر تأویل است و نصوصی در تأیید این نظریه موجود است و نصوصی که بر آفریده نشدن بهشت استناد کردهاند،
تقیه، امری اسلامی و عقلایی است؛ سیوطی از پیامبر اکرم نقل میکند که فرمود: ایمان ندارد کسی که هرگز تقیه ندارد.
جامع الاحادیث، سیوطی، ج8، ص281، ح26050.
ابنتیمیه در موارد متعددی ادعای اجماع کرده است که شیعه دروغگوترین فرقۀ اسلامی است و از این سخن در همۀ فرصت ها کمال بهره را برده است؛ در حالیکه مرادِ وی از دروغ، «تقیه» است و در مواردی نیز به این امر تصریح کرده است، در حالیکه خودِ ابن تیمیه تقیه را قبول دارد و در جلد بعد همین کتاب، فتوا به جواز
ابنتیمیه میگوید: «شخصی در جلوی بتی سجده کند و با قلبش قصد سجده برای آن بت را نکرده باشد، بلکه با قلبش قصد سجده برای الله کرده باشد؛ با آن سجده کافر نمیشود، و در صورتیکه در بین مشرکان باشد و از جانش بترسد، انجام چنین سجدهای مباح خواهد بود و به این شکل، در ظاهر فعلش با آنها موافق خواهد بود، ا
ابراهیم سلیمان جبهان درباره امام صادق (علیهالسلام) مینویسد: «من همیشه کنار اسم جعفر بن محمد، علامت سؤال قرار میدهم، به خاطر اصلاح خطايی رايج که نويسندگان مرتکب شدهاند و کنار اسمش، لقب صادق را نوشتهاند و اين کلمه را لقب و علامت او قرار دادهاند، و در واقع اين نوع نامگذاری يا صحيحتر بگويم، ا
لالکایی در کرامت امام صادق (علیهالسلام)، از ليث بن سعد نقل میکند: در سال 113 قمری به مكه رفتم، پس از انجام نماز عصر از كوه ابو قبيس بالا رفتم.