عکس
احمد بصری (مدعی دروغین یمانیت) میگوید: حضرت علی (علیهالسلام) نعوذ بالله انسان نادان و ضعیفی است که بر باطل جدل میکرد. با مطالعه کتب احمد بصری به خباثت این شخص، تناقض در مبانی و همچنین تقطیع سخنان علمای شیعه پی خواهد برد. به نظر شما، چنین شخصی مسلمان است؟
امام هادی (علیهالسلام) میفرماید: حضرت حجت بن الحسن (علیهالسلام) عدل و داد را میگستراند. (کمال الدین و تمام النعمة، ج2، ص 383)
اما احمد الحسن میگوید: من عدل و داد را میگسترانم.(عقاید الإسلام، ص 59)
مدعی یمانی در تفسیر آخرین فقره از آیهی 124 سورهی بقره میگوید: «...(لا ینال عهدی الظالمین) یعنی ظالمین از انبیاء به عهد من نمیرسند، ظلم انبیاء همانند ظلم دیگران نیست». ولی امام باقر (علیهالسلام) میفرمایند: «مراد از ظالمین، آن ظالمینی هستند که مشرک شدند یا برای بتها، حی
زرکشی در بحر المحیط به نقل از ابن منیر آورده است: دلیل اقتضای این را دارد که بعد از ائمه چهارگانه، التزام به مذهب داشته باشیم.
البحر المحيط في أصول الفقه، زرکشی، ج8، ص319.
ابن مفلح حنبلی در باب لزوم تبعیت از مذاهب چهارگانه آورده است: در کتاب الافصاح آمده است: اجماع اهل سنت بر این است که تقلید بر یکی از مذاهب چهارگانه باشد، و حق هم از این چهار مذهب خارج نیست. (بنا بر اعتقاد ابن مفلح)
الفروع و تصحیح الفروع، ابن مفلح حنبلی، ص1692.
نفراوی، از علمای مالکی مذهب، در باب لزوم تقلید از یکی از ائمه مذاهب تصریح دارد: اجماع مسلمین امروز بر این است که تبعیت از یکی از ائمه چهارگانه (ابوحنیفه، مالک، شافعی و احمد بن حنبل) واجب است، و خروج از مذهب این چهار نفر جایز نیست.
احمدالحسن با تمسک به حدیثی از کتاب الغیبة شیخ طوسی ادعا میکند امام است. این فرقه میگوید: «هرکس که حدیث ضعیف موسوم به وصیت را قبول نداشته باشد، کافر و فاسق است.»(وصیت، ص 54-64)
پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: هر کس بر من صلوات و درود بفرستد، خداوند 10 مرتبه بر او صلوات خواهد فرستاد و جایگاهی بسیار نیکو در بهشت برای او خواهد بود.
سنن الکبری، نسائی، ج2، ص252.
پیروان محمد بن عبدالوهاب، زمانی که اراده میکردند کسی از روی اجبار یا اختیار، آنها را در دینشان پیروی کند، به آن شخص امر میکردند شهادتین را بگوید و سپس به او میگفتند علیه خودش شهادت بدهد که کافر بود و پدر و مادرش بر کفر از دنیا رفتند و کافر بودند و شهادت بده که فلانی و فلانی کافر بودند و جماعت
سفارینی حنبلی، قائل به توسل و استغاثه به رسول الله (صلیاللهعلیهوآله) است؛ وی در ابیاتی خطاب به پیامبر اکرم مینویسد:
ای آقای من! یا رسول الله! دستم را بگیر! من آمدهام، در حالیکه نه علم دارم و نه عمل.
غذاء الألباب في شرح منظومة الآداب، ج1، ص328.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ بر اساس تجربیات، فرقههایی که رنگ مذهبی دارند، خطرناکترند، چون انگیزه مذهب خیلی نیرومند است؛ یعنی قدرت مذهبی به گونهای است که میتواند خیلی از معادلات را بههم بزند و تاریخ هم ثابت کرده که ضربات فرقههای منحرف مذهبی به مذهب، خیلی بیشتر بوده است.
ابن سعد آورده است: وقتی پیغمبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) بیمار بودند، خود را با برخی از داروهایی که به ایشان پیشنهاد میشد، درمان میفرمودند؛ گاهی این داروها از طرف عربها پیشنهاد میشد و گاهی از طرف عجمها.
الطبقات الكبرى، ابنسعد، ج1، ص348.
در روایتی آمده است: پیامبری از پیامبران الهی (عليهمالسلام) بیمار شد؛ وی میگفت: تا زمانی که خدا مرا شفا ندهد، من خودم را مداوا نخواهم کرد. در اینجا بود که خدای متعال به او وحی کرد: تا هنگامیکه خود را مداوا نکنی، من نیز تو رو شفا نخواهم داد؛ به درستیکه شفا از من است.
فخر رازی ذیل آیه 82 سوره اسراء مینویسد: بدانکه قرآن کریم برای امراض روحی و جسمی، شفابخش است؛ به برکت قرائت قرآن، بسیاری از بیماریها دفع میشوند.
مفاتیح الغیب، فخر رازی، ج21، ص35.