عکس
سهل بن عبدالله تستری، مفسر سنی، واژه «یداه» در آیه 64 سوره مائده تأویل برده، چنین معنا میکند: يعنی حكم، امر و نهی خداوند متعال در ملکش، نافذ است.
تفسیر التستری، ص58.
سمرقندی، مفسر حنفی مینویسد: عبارت «بل یداه مبسوطتان» به معنی اين است كه رزق و روزی خداوند متعال، بر خلقش گسترده و وسیع است.
بحرالعلوم، سمرقندی، ج1، ص448.
ملک فیصل در مصاحبهای که با روزنامه واشیطن پست، در تاریخ 17 دسامبر سال 1969 داشت، در مورد رابطه تنگاتنگ سعودیها و یهودیان تصریح کرده است: همانا ما و یهودیان پسر عمو هستیم، راضی نمیشویم به دور کردن ایشان از دریا، همانگونه که برخی به ما این پیشنهاد را میکنند، بلکه سیاست ما همراهی کردن مسالمتآم
فخر رازی مینویسد: آنگاه که یوسف (علیهالسلام) ادعای نبوّت کرد، [آیۀ 39 سوره یوسف] و اثبات نبوّت مبنی بر اثبات مباحث مربوط به خداوند است، بنابراین در آیه بعد، آن را توضیح داد که هر چند بیشتر مردم به وجود إله عالِم و قادر، اعتقاد داشتند، ولی در عین حال، معتقد بودند که بتها صورت ارواح فلکی هستند
شوکانی میگوید: سجده برای غیر الله، زمانی شرک میشود که مقید به قصد ربوبیت باشد؛ در این صورت است که شرک محقق میشود و اله دیگری برگزیده شده است، اما اگر قصد ربوبیت در سجده نباشد و صرف تعظیم باشد، همانند تعظیمهایی که در برابر پادشاهان عجم میشود و زمین را میبوسند، کفر نیست.
غماری معتقد است که ساختن مسجد در جوار قبور مطهر اولیاء الهی هیچ منعی ندارد؛ دلیل بارز او برای اثبات این مدعا، آیه 21 سوره کهف است.
غماری میگوید: برخی معتقدند که اگر بر روی قبور بناء بسازیم، موجب میشود که انسانها به عبادت غیرالله روی آورند، حال آنکه تنها هدف، سازندگان بناء بر قبور این است که حرمت قبور مطهر اولیاء الهی حفظ شود و همچنین آن قبور مطهر از خطراتی همچون نبش قبر در امان بمانند.
غماری میگوید: سلف امت نیز به جواز بناء بر قبور اولیاء الهی معتقد بودهاند؛ چنانکه در شرح توبشتی بر کتاب «المصابیح» و همچنین شرح زین العرب بر کتاب «المصابیح» چنین تصریح شده است: سلف امت، بناء بر قبور بزرگان دین و علمای مشهور را جایز میشمردند.
غماری نقل میکند: برخی معتقدند بناء بر روی قبور مردم عادی، اگر به نیت مباهات و تفاخر باشد، حرام است، ولیکن بسیاری از علمای اسلامی نظیر ابن حزم در کتاب «المحلی» و ابن مفلح در کتاب «الفروع من فقه الحنابله»، تصریح به جواز بناء بر قبور مردم کردهاند.
احمد بصری: در حالی که خود را امام و صاحب علم الهی میداند، در تناقضی آشکار دیگران را داناتر از خود میداند! (العجل، ج1، 41) سؤال اینجاست که مگر امام داناترین مردم نیست؟
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ احمدالحسن (یمانی دروغین): من امام سیزدهمم! (قبل از طوفان، ص 49)