صالحی شامی، از علمای شافعی نقل می‌کند: هنگامی‌که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) از دنیا رفتند، ابوبکر بر بالین مطهر آن حضرت حاضر شد و خطاب به ایشان عرض کرد: ای محمد! ما را نزد پروردگارت یاد کن.
سبل الهدی والرشاد، صالحی شامی، ج12، ص299.

قسطلانی می‌نویسد: سزاوار است که زائر حریم مطهر نبوی، بسیار دعا و تضرع کند و به آن حضرت توسل کرده و از ایشان، یاری و شفاعت بطلبد؛ ...

در صحیح بخاری آمده است که عمر بن خطاب در هنگام قحطی و خشکسالی چنین دعا کرد: «اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا، وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا.»

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ مولوی عبدالرحمن چابهاری گفت: ما اهل‌ سنت هستیم، نه وهابی؛ زمانی مدرسه دارالعلوم دیوبند، مرکز مبارزه با استعمار انگلیس بوده است. روباه پیر فرنگ (انگلیس) برای ایجاد تفرقه و جدایی بین مسلمانان هند و رهبران دیوبندیه، ما را وهابی معرفی کرد.

پیامبراکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در تشییع پیکر مطهر حضرت فاطمه بنت اسد (سلام‌الله‌علیها)، این‌گونه دعا فرمودند:

نووی می‌نویسد: پس از انجام حج، سزاوار است که انسان به زیارت قبر مطهر پیامبر اکرم برود، حالا چه مدینه در مسیر مراجعت به سوی وطنش باشد و یا نباشد.
الاذکار من کلام سید الابرار، نووی، ص342.