ابن عساکر در کتاب خود نقل می‌کند که: «عبدالله فرزند احمد بن حنبل می‌گوید، روزی در خدمت پدرم بودم، گروهی از اهل کرخه نزد پدرم آمدند، و از ابوبکر و عمر و عثمان شروع به صحبت کردند و مبالغه می‌‌کردند و سپس درباره‌ی خلافت علی (علیه‌السلام) سخن گفتند و اطاله‌ی کلام کردند، پدرم ساکت بود تا این‌که سر بلن

نام و کنیه امام جواد (علیه‌السلام) با جدشان، امام باقر (علیه‌السلام) یکسان بود و لذا امام جواد (علیه‌السلام) به «ابوجعفر ثانی» شناخته شد، و اگرچه خردسال بود، قدر و منزلتش بزرگ بود، و بعد از پدرش، امام رضا (علیه‌السلام) به وصیت ایشان، عهده‌دار امر امامت شد.

دکتر صابر طعیمه، در مورد معرفی چند فرقه از فرق اسلامی، در کتابش در مورد شیعه این‌گونه می‌گوید که شیعه نه تنها در مورد امیرالمؤمنین غلو می‌کند، بلکه این غلو را به همه‌ی امامان دوازده‌گانه‌ی خود سرایت می‌دهد؛ وی از کتاب کافی نقل می‌کند که امام رضا (علیه‌السلام)، در ضمن نامه خود به شیعیان، چنین نوشت

وهابیان با این‌که مدیون «محمد بن عبدالوهاب» هستند، اما دوست ندارند وهابی نامیده شوند، و خود را سلفی می‌نامند و بر این نام اصرار و پافشاری می‌کنند.
السلفیه الوهابیه افکارها الاساسیه، حسن بن علی السقاف، ص19 و 20.

نزد متوکل از امام هادی (علیه‌السلام) سعایت کردند و گفتند که در منزل او اسلحه و نوشته‌ها و اشیاء دیگری است که از شیعیان او رسیده و برای به دست گرفتن حکومت، قصد شورش دارد، متوکل عده‌ای را ناگهان به منزل ایشان فرستاد و آنان شبانه به خانه‌ی امام هجوم بردند، ولی هر چه جستجو کردند، چیزی به دست نیاوردند

نزد متوکل از امام هادی (علیه‌السلام) سعایت کردند و گفتند که در منزل او اسلحه و نوشته‌ها و اشیاء دیگری است که از شیعیان او رسیده و برای به دست گرفتن حکومت، قصد شورش دارد، متوکل عده‌ای را ناگهان به منزل ایشان فرستاد و آنان شبانه به خانه‌ی امام هجوم بردند، ولی هر چه جستجو کردند، چیزی به دست نیاوردند