زمخشری می‌گوید: «علی تقسیم کننده دوزخ است، چنان‌که خود او فرمود: من تقسیم کننده آتش دوزخ هستم، یعنی اطرافیان او بر دو گروه هستند: هدایت یافتگان و گمراهان. با این توصیف، اوست که بهشت و دوزخ را تقسیم می‌کند، دوستداران او در بهشت و دشمنانش در دوزخند.»

قاضی عیاض می‌گوید: از پیامبر سؤالاتی شد و پیامبر وقایعی از آینده را خبر دادند: «از حکومت بنی‌امیه و پادشاهی معاویه، مال اندوزی آن‌ها، خروج فرزندان عباس با پرچم‌های سیاه،... کشته شدن امیرالمؤمنین، و خضاب شدن وی از خون سرش، در حالی‌که او تقسیم کننده بهشت و داخل کننده کافران در آتش دوزخ است.»

شعیب ارنؤوط، وهابی معاصر، در مقدمه «شرح مشکل الآثار» طحاوی از «امانی الاحبار» نقل کرده است، که طحاوی از بی‌معرفتی نسبت به حدیث (که ابن تیمیه به او نسبت داده)، مبرا است.
(علت این‌که ابن‌تیمیه، طحاوی را آگاه به شناخت حدیث صحیح و ضعیف نمی‌داند، صحیح دانستن حدیث ردالشمس توسط اوست)

ابن‌تیمیه جهت طعن به طحاوی، که حدیث ردالشمس امیرالمؤمنین را صحیح دانسته، نسبت جهل به طحاوی داده است.

اقوال علماء در مورد طحاوی:
ابن یونس او را ثقه، فقیه، عاقل دانسته و گفته جانشینی مانند او پیدا نشد.

عباس محمود عقّاد، از شخصیت‌های برجسته و معاصر مصری، می‌نویسد: «حضرت علی (علیه‌السّلام) درون کعبه به دنیا آمد و خداوند بدین‌وسیله بر او کرامت کرد تا در برابر بت‌های کعبه سجده نکند. گویا ولادت او در کعبه، عهد و میثاق جدیدی برای کعبه و عبادت پیرامون آن است.