وادعی، از مفتیان وهابی، معتقد است که حرم‌ها و قبه‌ها، باید از بین برده شود، لذا می‌گوید: ما تصمیم به خراب کردن بقعه‌ها داریم، هر زمانی که خدا بخواهد، امروز، فردا یا پس از آن؛ خراب کردن بقعه‌هایی که عبادت می‌شود،  برای حکومت ضرری ندارد؛ گنبد پیامبر در کنار ماست، آرزو داریم، آرزو داریم که ببینیم کل

عبدالمنعم ابراهیم، یکی از وهابیان معاصر، برای دلیل تحریم ساخت بنا بر قبر، کلام ابن قیم را آورده که باید قبه روی قبرها خراب شوند، چون از ابتدا، از روی معصیت ساخته شدند؛ سپس سخن ابوحفص را می‌آورد که گفته حجره آتش زده شود، بلکه خراب شود؛ وقتی درباره‌ی حجره پیامبر اکرم اینگونه می‌گوید، دیگر وضعیت قبه

البانی درباره حکم وجوب تخریب حرم پیامبر می‌گوید: «واجب است مسجد نبوی، به همان شکل سابق خود برگردد و بین مسجد و قبر پیامبر از شمال تا جنوب دیواری کشیده و فاصله شود...؛ اعتقاد دارم این مسئله بر دولت سعودی واجب است، اگر آن‌ها می‌خواهند پیروان واقعی توحید باشند.»

سبکی درباره شیوه سلام دادن به پیامبر هنگام زیارت ایشان می‌گوید: در اختلاف بین علما، قول اکثر علماء بهتر است، که در سلام به میت، با او به شیوه زنده‌ها معامله می‌شود، و همان‌طور که رو به زنده کرده، به او سلام می‌شود، در سلام به میت هم همین‌گونه عمل شود، و سزاوار نیست در این مطلب تردید شود.

ابن همام حنفی می‌گوید: آن‌چه از ابولیث سمرقندی در مورد ایستادن رو به قبله، نقل شده، مردود است به روایتی از ابن‌عمر که در مسند ابوحنیفه نقل شده است: که هرگاه به زیارت قبر پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌آیی، پشت به قبله و رو به مرقد مطهر کرده و می‌گویی: السلام علیک ایها النبی الکریم و رحمةالله

سمهودی معتقد است قولی را که به مالک نسبت داده‌اند (و می‌گویند او معتقد به ایستادن نزد قبر نیست) را با مناظره‌ای که از او با منصور دوانیقی نقل شده، مخالف می‌داند.