ابن‌عثیمین وهابی، اقامه شعار دین، مثل نماز جماعت و وجود مساجد و امثال آن را ملاک دارالاسلام می‌داند.
مجموع فتاوی و رسائل، ابن عثیمین، ج25 ص391.
مقاله: «معیار و ملاک‌های شناخت دارالاسلام و دارالکفر»

البانی از بزرگان و محدثان وهابی بر خلاف دیگر مذاهب اسلامی فتوا به جواز استمناء داده و گفته است:
«دلیلی وجود ندارد، که با استمناء کردن، روزه باطل شود. زیرا نمی‌توان استمناء را با جماع مقایسه کرد. حتی فقیه صنعانی نیز گفته است: کسیکه استمناء کند، روزه‌اش نه قضاء دارد و نه کفاره.»

هیچ دلیلی از کتاب و سنت نداریم که «هرگاه کفر، همراه با الف و لام تعریف باشد، مراد کفر اکبر است» و با مراجعه به قول اصحاب و ائمه سلف، اتفاقاً این ادعا نقض می‌شود؛ زیرا آنان، کفر معرفه به الف و لام را در برخی از معاصی و گناهان به‌کار برده‌اند.

عبدالقادر بن عبدالعزیز در تفسیر قاعده‌ی ادعایی ابن‌تیمیه، مبنی بر اینکه «هرگاه کفر، همراه با الف و لام تعریف باشد، مراد کفر اکبر است» می‌گوید که شما وقتی می‌گویید: (فلان الکافر)، مراد شما از کافر، کفر اکبر است، زیرا کفر مذکور، معرفه به الف و لام استغراق است و دلالت بر غایت کفر دارد، پس آیه 44 سور

ترمذی از عمار یاسر روایت کرده‌ که: «هرکس، روزی را که مردم در (رمضان بودن آن) شک دارند، روزه بگیرد، به راستی که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) سرپیچی کرده است.»
سنن ترمذی، ج2، ص65.

حدیثی را صحیحین از ابوهریره روایت کرده‌اند که او گفت: «هیچ‌کس از شما نباید یک یا دو روز قبل از رمضان، روزه بگیرد، مگر کسی‌که مقید به روزه گرفتن (به‌عنوان مثال، روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه) بوده است، چنین شخصی، روزه بگیرد.»
صحیح بخاری، ج2، ص34.