احمد الطیب، شیخ الازهر، از روحانیون اهل تسنن و تشیع خواست، که با صدور فتوایی، کشته شدن سنی توسط شیعه و شیعه توسط سنی را، حرام اعلام کنند و معتقد است، کسی‌که سلاح به‌دست می‌گیرد و به نام دین آدم می‌کشد، از دین خارج است و گفت: گروه‌های افراطی مسلح، که به روی مردم سلاح می‌کشند و آن‌ها را به نام هر دینی می‌کشند، از دین خارج هستند.

از اعتقادات شیعه این است که رهبری و زمامداری دینی و سیاسی حکومت اسلامی را بعد از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) یک مقام الهی و منصب خلیفه اللهی است که به امر خداوند، پیامبر کسی را که شایسته باشد معرفی می‌کند. زیرا یقیناً کسی را که پیامبر از جانب خدا معرفی می‌کند، واجد همه شرایط رهبری و شایسته زعامت و امامت است

بعد رحلت پیامبر اکرم (ص) بعد از 23 سال تلاش برای هدایت و سازندگی جامعه اسلامی، مسائل انحرافی فراوانی پیش آمد و نقل و تدوین احادیث پیامبر اکرم ممنوع شد و به بهانه‌های واهی، آن را به آتش کشیدند. با این‌وجود کسانی‌که جلوی ترویج سخنان رسول اکرم را گرفتند، بهانه‌هایی آوردند تا بتوانند بدون هیچ مشکلی این عمل را پیش بگیرند.

مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل‌سنت: «الحمدلله ما از افراط‌‌گرایی و تکفیر مسلمانان دور هستیم. نباید اهل‌سنت فکر کند، اهل تشیع برای آنان خطرناک است و نباید اهل تشیع از اهل‌سنت احساس خطر کنند و آن‌ها را دشمن خود بدانند. نباید فرقه‌ای فکر کنیم. امروزه اصل اسلام با خطر مواجه است. خطر اصلی استکبار جهانی و صهیونیزم بین‌الملل است.»

قرن‌هاست که مسلمین به خاطر دوری از تعالیم الهام بخش اسلام، روی خوشبختی را ندیده‌اند. در کشورهای اسلامی ناأمنی و فقر بی‌داد می‌کند، که مهمترین علت آن ایجاد شکاف و تفرقه در امت اسلام است. چنانچه رشید رضا در این باره می‌نویسد: از بزرگ‌ترين بلاهايي كه ملّت اسلامي گرفتار آن است، متّهم ساختن هم ديگر به فسق و كفر مي‌باشد.

از ظریف‌ترین و جامع‌ترین کلمات در خصوص برتری نداشتن خلیفه‌ی اول و دوم بر امیرالمؤمنین، گفتگو و مناظره بین فضّال، از شاگردان مکتب امام صادق(ع) و ابوحنیفه است، که در آن، به بهترین شکل، بر غصبی بودن مکان دفن عمر و ابوبکر، اشاره شده است، و این استدلال که این دو، چون در کنار پیامبر مدفونند، برتری دارند، را به چالش کشیده است.