ابن صباغ مالکی از علمای اهل سنت در توصیف امام چهارم شیعیان حضرت زین العابدین (علیه السلام) می‌نویسد: «اما مناقب او زیادند و مزایایش مشهور، از جمله اینکه هر گاه برای نماز وضو می ساخت رنگش زرد می‌شد، به او گفته شد این چیست که هنگام وضو بر تو عارض می‌شود، می‌فرمود: نمی‌دانید می‌خواهم در پیشگاه چه کسی برخیزم».

ابوالفرج اصفهانی درباره متوکل می‌گوید: «متوکل بر آل ابی طالب بسیار سخت‌گیر بود و با آنان با خشونت برخورد می‌کرد.» اما با توجه به جنایات و مواضع خصمانه متوکل در برابر اهل‌بیت، احمد بن حنبل نسبت به چنین فردی ارادت ویژه‌ای ابراز داشته و در حق وی دعا کرده است. احمد بن حنبل در حق متوکل می‌گوید: «هر روز برای سلامتی متوکل دعا می‌کنم.»

یکی از نواصبی که احمد بن حنبل از او بسیار تجلیل کرده حریز بن عثمان است. حریز بن عثمانی که  جریر درباره او می‌گوید: «حریز بن عثمان علی (علیه السّلام) را بر بالای منابر دشنام می‌داد.» حال احمد بن حنبل با علم به مواضع خصمانه حریز بن عثمان نسبت به حضرت امیرالمؤمنین، از وی دفاع و درباره وی سه مرتبه واژه «ثقه» را به کار برده است.

از مواضع احمد بن حنبل درباره حضرت علی دو گونه گزارش کاملا متفاوت نقل شده است. از سویی از احمد بن حنبل کلماتی نقل شده که برخی با استناد به آن، احمد را دوستدار امام علی معرفی کرده‌اند، و برخی هم به استناد به کلمات دیگر او را مبغض امیرالمؤمنین می‌دانند؛ که در این مقاله به این گزارش‌ها اشاره می‌شود و در پایان جمع‌بندی می‌شوند.

قاطبه‌ی مسلمانان خصوصاً شیعیان، اعتقاد بر عدم تحریف به کم و زیاد شدن کلام الهی دارند و سخن اهل تسنن هم همین است و هرگونه تحریف در قرآن را ردّ می‌کنند؛ اما تعجب از نوشتار برخی مطالب غیر مستند در کتابهای معتبرشان است که باعث سؤال برای دیگران شده، که چگونه این مطالب در کتب آنها راه پیدا کرده بدون اینکه جواب قانع کننده‌ای بدهند.

از آیات اختصاصی که خداوند در شان اهل بیت پیامبر نازل فرموده است، آیه‌ی معروف تطهیر در قرآن می‌باشد. این آیه را تمام جوامع روایی و تفسیری فریقین در کتب خود آورده‌اند و افراد در این آیه را فقط مختص به چند نفر می‌دانند که پیامبر به مدت شش ماه آن را بر درب خانه دخترش فاطمه و حضرت علی قرائت می‌کرد تا همگان به این آیه توجه داشته باشند