علمای اهل‌سنت بر صحت روایتی که طبرانی بر پشیمانی ابوبکر از هجوم به خانه وحی آورده: «از ابوبکر روایت شده که هنگام فرا رسیدن مرگش گفت: من بر چیزی افسوس نمی‌خورم مگر برای سه کاری که مرتکب شدم... تا آن‌جا که گفت: ای کاش! خانه فاطمه را نگشوده آن را رها می‌کردم، اگرچه از روی جنگ بر من بسته شده بود.»، تصریح کرده‌اند.

ماموستا مصطفی محمودی: اهل سنت نسبت به اهل بیت محبت و مودت دارند و این جزء اعتقاد آن‎هاست. از دیدگاه اسلام، شخصیت حضرت فاطمه (س) در جهان یک نمونه بی بدیل و بی نظیر است از این رو برای داشتن جامعه سالم و عاری از معصیت باید به روش و شیوه زندگی حضرت فاطمه زهرا (س) رجوع کرد و خصوصیات اخلاقی وی را در زندگی الگو قرار داد.

از آنجایی که گروه غلات با عقاید و افکار انحرافی خود در میان جامعه اسلامی و با سوء استفاده از احساسات پاک مردم خود را بر ایشان تحمیل کردند. لذا مانند غده‌ای سرطانی رشد و نمو نمودند و مردم را با نام ائمه معصوم و اصحاب کبار ایشان فریب دادند، اما باز نتوانستند جایگاهی را برای خود در میان مردم درست کنند.

علمای اهل سنت که از طرفی با حدیث «فاطمة بضعة منی من اغضبها فقد اغضبنی» روبرو شده و از طرف دیگر با خشم حضرت زهرا از شیخین مواجه گشتند و دیدند که اگر انحرافی در مدلول حدیث «فاطمة بضعة منی...» ایجاد نکنند شیخین را مورد غضب ولعنت پیامبر وخدا می‌یابند و از این‌رو با ارائه توجیهات مختلف، در مدلول این حدیث تحریفهای مختلفی ایجاد نمودند.

حکومت وقت و سران سقیفه بعد از اینکه خلافت را از آن خود کردند، برای تثبیت حکومت خود به یک پشتوانه مالی بزرگی نیاز داشتند. لذا تصمیم گرفتند فدک که باغی پر منفعت بود را به تصرف خویش درآوردند. برای جلب رضایت مردم و برای اینکه مخالفت های احتمالی آنها را سرکوب کنند، دست به توجیهاتی زدند که با اصول و مبانی قرآنی در تنافی است.

محبت به اهل بیت، آتش عشقی است، که در وجود هر کس بیفتد او را عاشق و سرگردان می‌کند. در عشق و محبت به اهل بیت فرقی بین شیعه و سنی نیست. کسی که با معارف اهل بیت آشنا شود خود را قطره‌ای در برابر دریای معارف ایشان مشاهده خواهد کرد. شیخ احمد جامی یکی از علمای اهل سنت در قرن پنجم است که اشعار بسیار زیبایی در توصیف اهل بیت سروده است.