آیا خود ائمه معصومین هم توسل انجام می دادند؟ در این مقاله توسل امير مؤمنان: تقرّب مى‏‌جويم به سوی تو به حق محمد و تقرّب می‌جويم به وسيله فرشتگان مقرّبت و پيغمبران مرسلت. توسل امام حسين به قبرپیامبر : ای صاحب جلال و اكرام به حق اين قبر و ‌آن كسی كه در آن مدفون است از تو آنچه را می‌خواهم كه مورد رضايت توست. و توسل امام سجاد عليه السلام به اهل بيت  جمع آوری شده است.

ابوبکر در زمان حکومت خود به خانه حضرت زهرا هجوم برد و کارهایی را کرد که نباید انجام می داد. در روایات آمده است او خود اعتراف به این امر شد اما برخی همچنان صعی در پوشانده این کسئله هستند که هجوم به خانه ربطی به شهادت حضرت زهرا ندارد. این روایت که ابوبکر اظهار ندامت کرده است در کتب بسیاری از اهل سنت آمده است که لزوم به بیان آن دارد.

ادعای مسلمانان بر این است که پیامبر در حد اعلای ارزش‌ها در بین موجودات برده و پیروی از ایشان افتخار و وظیفه آنان است، اهل سنت معتقدند فقط  خود به سنت عمل می‌کنند؛ اما همین ایشان در کتبی که آن را صحیح‌ترین کتاب‌ها بعد از قرآن می‌دانند، روایاتی را بر وجود مقدس پیامبر(ص) نسبت می‌دهند که هیچ‌گاه خود حاضر به انجام آن نیستند.

بخاری کتابی دارد به نام ضعفاء که نام راویان ضعیف را نقل کرده است. وی در این کتاب ابوحنیفه را جزء ضعفاء قرار داده و در حرف نون، وقتی به اسم نعمان بن ثابت ابوحنیفه می‌رسد، از ثوری نقل کرده که ابوحنیفه دو بار از کفر توبه داده شد. و هنگامی که خبر مرگ ابوحنیفه به ثوری رسید، سجده کرد و گفت: خدا را شکر از این که ابوحنیفه مرد.

اُسقف نصرانی،  حقیقت «مباهله» را خوب فهمیده بود به اهل نجران اعلام کرد به هیچ قیمت نباید اینان دست به دعا بردارند. پیامبر اکرم هم وقتی بیرون آمد فرزندش حسین را در آغوش گرفته بود و دست در دست امام حسن و پشت سر او فاطمه زهرا و علیّ‌بن ابی‌طالب بودند. وضع این‌چنین بود. بعد به اهل بیتش فرمود: آنگاه که من دعا کردم، شما آمین بگویید.

حضرت علی(علیه السلام) در مورد سکوت خود در قبال غصب حق خلافت ادله محکم و مستدلی را بیان نمودند. علاوه بر آن در منابع تاریخی دلایل دیگری نیز مطرح است. حضرت در چندین جا از نهج البلاغه به موضوع خلافت اشاره نموده و سکوتش در مورد خلافت را توضیح داده اند. مثلا در خطبه های پنج و بیست و شش و نامه شصت و دو به طور مفصل به آن پرداخته است.