مکاتب اهل سنت
در جریان انتخاب رهبر برای جامعه اسلامی، بهترین معیار بعد از قرآن و روایات، عقل انسان است. طبق یک قاعده عقلی، مقدم کردن شخص مفضول بر فاضل قبیح میباشد. آنچه که در صدر اسلام اتفاق افتاد خلاف این قاعده بود، چرا که با وجود حضرت علی که از هر حیث، برتری داشتند، افرادی دیگر بر سر کار آمدند و اسلام را از مسیر اصلی خود خارج کردند.
امیرالمومنین(علیه السلام) عثمان را شایسته خلافت نمیدانست و از اینرو وقتی در شورای شش نفره دید که اکثریت با عثمان بیعت نمودند به آنان اعتراض نمود ولیکن پس از ایراد اعتراض، به خاطر حفظ مصالح اسلام و جلوگیری از ایجاد آشوب و درگیری، با عثمان بیعت نمود و در طول خلافت عثمان نیز برای مصالح اسلام و کاهش ظلم با او و خلافتش همکاری نمود.
عمر بن خطاب در نوع مهره چینیای که شورای شش نفره کرده است، کاملا مدیریت شده، وزنه حامیان خلافت عثمان را در کمّیت و کیفیت، سنگینتر از وزنه موافقان خلافت امیرالمومنین (علیه السلام) قرار داده است به طوریکه در میان اعضاء، فقط خود حضرت و زبیر موافق خلافت امیرالمومنین (علیه السلام) بودند و چهار نفر دیگر رأیشان به سود عثمان بوده است.
تازیانه و سرشکستن و تهدید به تبعید، فقط و فقط به خاطر نقل حدیث؛ چرا؟ مگر نقل حدیث گناه کبیره بوده است؟ که ابوهریره میگوید:احاديثی كه الآن نقل میكنم، اگر در زمان عمر نقل میكردم، سرم را میشكست، یا در جای دیگر میگوید: ما نمیتوانستیم حدیثی از پیامبر نقل کنیم، چون از تازیانه عمر میترسیدیم و ما را تبعید میکرد.
در برخی از منابع اهلسنت برای وجیه جلوه دادن چهره عایشه، دست به درج روایاتی زدند که به اصطلاح ثابت کنند عایشه رابطهای حسنه و خوبی با اهلبیت پیامبر (علیهم السلام) داشته است. ولی آنچه که از لابلای کتب تاریخی برون میآید خلاف آن را ثابت میکند. او نه تنها رابطه صمیمی با اهل بیت رسول خدا نداشت، بلکه درصدد جنگ با حضرت علی بر آمد.
یکی از عالمان اهل سنت به نام «میرخواند» علاوه بر دلایل متقن روایی، ادلهای ذوقی نیز بیان کرده است که نشان میدهد، ائمه بعد از پیامبر 12 نفر هستند. او میگوید: همانگونه که اساس و اصول دین اسلام از دو کلمه 12 حرفی «لا اله الا الله» و «محمد رسولالله» تشکیل شده است، ائمه بعد از پیامبر نیز 12 نفر هستند.
در فقه شیعه در خصوص جمع بین صلاتین، وجوهی ذکر شده است. آنچه که مورد اتفاق است که هم جمع بین صلاتین صحیح است و هم تفکیک بین نمازها. ولی آنچه که در بین شیعیان رایج است جمع بین نمازهاست، که از لحاظ شرعی فاقد اشکال میباشد؛ چراکه رسول خدا بارها و بارها نمازها را اینگونه خواندهاند و در منابع معتبر اهل سنت نیز به آن اشاره شده است.
ازدواج حضرت خدیجه کبری (سلام الله علیها) با پیامبر اسلام باعث گردید تا این بانو به تنهایی سهم بزرگی را در دین اسلام به خود اختصاص دهد و پیامبر بتواند از او به عنوان تکیهگاه محکم استفاده کند، بعد از رحلتش در میان همسران دیگر، از او یاد کند؛ زنی که خود پیشنهاد ازدواج را به پیامبر اکرم داد و خود را کنیز پیامبر معرفی نمود.
علی بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) در بین یک میلیارد و هفتصد میلیون مسلمان، از شیعه و سنی از عزیزترین شخصیتهاست. همه به او عشق می ورزند چون امام خوبیهاست. ابن جوزی از علمای سنی در توصیف فضایل امام علی مینویسد: فضایل علی از نظر درخشش، روشن تر از خورشید و ماه است و از نظر کثرت بیشتر از ریگهای بیابان است.
همه نگران و مضطرب در اطراف بستر پیامبر حلقه زده بودند، شاید با خود میگفتند اگر پیامبر از دنیا رود، چه اتفاقی خواهد افتاد، بعد از پیامبر باید به چه کسی مراجعه کنیم. در این لحظه پیامبر فرمود: کاغذ و دواتی بیاورید تا برایتان چیزی بنویسم، تا هیچگاه گمراه نشوید. اما یکی از اصحاب گفت: پیامبر حالش خوب نیست و هذیان میگوید.
اهل سنت برخلاف وهابیت، ومانند شیعیان، اهل بیت عصمت و طهارت را دوست دارند و به سخنان و احادیث آنان اهمیت میدهند. فضل بن روزبهان یکی از علمای اهل سنت در رابطه با حدیث سلسله الذهب که امام رضا (علیه السلام) در شهر نیشابور ایراد کردند میگوید: سند این حدیث را اگر بر دیوانه بخوانند شفا مییابد و من بارها به تجربه این امر را دریافتم.
نماز تراویح به نمازهایی اطلاق میشود که مسلمانان اهل تسنن در شبهای ماه رمضان به جماعت میخوانند. این نماز پس از نماز عشاء به صورت جماعت خوانده میشود. نماز تراویح بیست رکعت است، اما پس از هر دو رکعت سلام داده میشود، که پس از هر چهار رکعت استراحت (ترویحه) انجام میشود و از این رو آنرا نماز تراویح مینامند.
یکی از مسائلی که اهلسنت توجه خاصی بدان داشته و اهمیت فراوانی به آن میدهند، نماز تراویح است. تراویح به نمازهایی اطلاق میشود که اهلسنت در شبهای ماه رمضان به جماعت میخوانند. این نماز پس از نماز عشاء خوانده میشود. در بین اهلسنت رسم است که هر شب یک جزء قرآن را در این نمازها تلاوت کنند تا در پایان ماه رمضان، قرآن ختم شود.
اطاعت از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بر همگان واجب است و هرگونه تخطی و تخلف از سنت و فرامین ایشان گناه و معصیت است. در تاریخ اسلام بودند کسانیکه داعیه رهبری و زعامت و جانشینی رسول خدا را داشتند، ولی در انجام سنت آن حضرت بدعت ایجاد کردند، و در سخنان خودشان به صراحت مخالفت خود را از رسول خدا اعلام کردند.