معمولاً تمام ادیان الهی بعد از رحلت پیامبرشان دچار تحریف و دگرگونی فراوانی شدند و دین اسلام هم از این مسئله مستثنی نبود، لذا بعد از رحلت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) برخی از صحابه اعمالی را انجام دادند که نو آوری‌هایی را به دین اضافه کردند که نه پیامبر راضی به آن بود و نه خداوند دستور به انجام آن داده بود.

بنی امیه خاندانی که همیشه از دشمنان سر سخت شخص رسول خدا بودند، اینان از آزادشدگان فتح مکه بودند و تا زمانی که پیامبر زنده بود همیشه در انزوا بودند اما بعد از رحلت پیامبر و به دنبال فرصت هایی که به دست آوردند چنان ضربات سهمگین به دین اسلام زدند که تا به امروز اعمال وقیحانه و جنایات آنان در میان مذاهب اسلامی وجود دارد.

تاریخی تاریک اما رنگارنگ؛ گاهی افراط گاهی تفریط، گاهی دوست ضربه می‌زند گاهی دشمن. دشمن با انکار و کتمان فضایل و جعل حدیث و عوام‌فریبی، دوست هم با افراط و غلوّش باعث پنهان شدن حقایق می‌شود، پیامبر فرمود: یاعلی! اگر غلو غالیان نبود، درباره تو چیزی می‌گفتم که به احدی از مردم نمی‌گذشتی، مگر آنکه خاک قدمت را جهت تبرک بر می‌داشتند.

خداوند به پیامبر می‌فرماید به مردم بگو که برای آوردن رسالت اجر و مزد نمی‌خواهی مگر اینکه اهل بیت او را دوست داشته باشند، و در روایات هم آمده که اهل بیت او را آزار نرسانند و آنها را دوست داشته باشند اما می‌بینیم برخی از صحابه مانند بنی امیه، موجبات آزار و اذیت و سبّ و لعن اهل بیت را به‌وجود آوردند که حاکی از خباثت ذاتی آنان است.

روزی گروهی از یهودیان، خدمت پیامبر (ص) آمده و اسلام آوردند، سپس به حضرت عرض کردند، یا رسول الله! همه‌ی پیامبران بعد از خود، کسی را به عنوان وصی و جانشین قرار می‌دهند. اکنون بفرمایید وصی و جانشین شما چه کسی است؟ در همین هنگام آیه نازل شد، که جانشین پیامبر کسی است که در نماز و در حالت رکوع زکات می‌دهد.

علی (علیه السلام) اعجوبه‌ی تاریخ خلقت است. فضایل و مناقب امیرالؤمنین به حدی است که هیچ‌کس را یارای انکار آن نیست. ابن ابی الحدید معتزلی سنی در رابطه با فضایل حضرت امیرالمومنین می‌گوید: «فضایل و مناقب امیرالمؤمنین (علیه السّلام) به حدی از عظمت، بزرگی، انتشار و اشتهار رسیده است كه دیگر سخن گفتن پیرامون آن قبیح به نظر می‌رسد.»