عکس
کبیشه مىگوید: پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) بر من وارد شد و نزد من مشكى از آب دید كه بر دیوار آویزان شده بود؛ آنگاه پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) ایستاده از آن آب آشامید. من مشك را برداشته و دهانه آن را بریدم و براى تبرك نزد خود نگاه داشتم.
المعجم الکبیر، طبرانی، ج25، ص15.
انس مىگوید: پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) بر امّ سلیم وارد شد و در آنجا مشكى از آب دید كه بر دیوار آویزان شده بود؛ آنگاه پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) ایستاده از آن آب آشامید. امّ سلیم مشك را برداشته و دهانه آن را بریده و براى تبرك نزد خود نگاه داشت.
مسند احمد، احمد بن حنبل، ج11، ص289.
نقل شده كه معاویه هنگام وفات، وصیت كرد كه با پیراهن، شلوار، قبا و مقدارى از موى پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) دفن شود.
تاریخ دمشق، ابن عساکر، ج 59، ص 229.
مقاله: «نظر ابنتیمیه در مورد تبرک، خلاف سیره صحابه»
بخارى در صحیح خود، بابى را با این مضمون ذكر كرده است: «آنچه از زره، عصا، شمشیر، ظرف، انگشتر و... مو، كفش و... از چیزهایى كه صحابه و دیگران به آنها بعد از وفات پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) تبرك مىجستند.»
صحیح بخارى، بخاری ج2، ص390.
ابن عبدالبرّ مىگوید: «ابن عمر از آثار رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) بسیار متابعت میکرد.»
الاستیعاب، ابن عبدالبر، ص419.
مقاله: «نظر ابنتیمیه درباره تبرک، خلاف سیره عبدالله بن عمر»
ابناثیر مىگوید: «ابن عمر از آثار رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) بسیار متابعت میکرد و در مواقف عرفه و دیگر مواضع به دنبال مكانى مىرفت كه رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) در آن وقوف کرده بود.»
اسدالغابه، ابناثیر، ج3، ص338.
روایتی در صحیح بخاری آمده که ابنعمر در مكانهایى كه رسولخدا (صلىاللهعلیهوآله) نماز خوانده بود، نماز مىگزارد؛ ابن حجر در شرح این حدیث مىگوید: «از این عمل ابنعمر استفاده مىشود كه دنبال کردن آثار پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) و تبرك به آنها مستحب است.»
بخاری از نافع نقل مىكند: ابن عمر را دیدم كه در مكانهایى كه رسولخدا (صلىاللهعلیهوآله) نماز خوانده بود، نماز مىگزارد ...
صحیح بخارى، ج 1، ص171.
مقاله: «نظر ابنتیمیه درباره تبرک، خلاف سیره عبدالله بن عمر»
سمهودى نقل مىكند: ابن عمر دست راستش را بر قبر شریف پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) مىمالید؛ فرزند احمد بن حنبل از او نقل مىكند كه این عمل به جهت شدت محبت بوده، و بدین جهت تعظیم و احترام اشكالى ندارد.
وفاء الوفا، سمهودی، ج5، ص107.
ابن سعد نقل میکند: ابن عمر در حالی دیده شده كه دستش را بر جایگاه پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) در منبر كشیده و به صورت خود مىمالید.
الطبقات الکبیر، ابن سعد، ج1، ص218.
قاضی عیاض مالکی مذهب نیز در کتاب الشفا بتعریف حقوق المصطفی (صلیاللهعلیهوآله) مینویسد: تمام اماکنی که مربوط به اسلام و نزول وحی است و همه جاهایی که فرشتگان خدا نظیر جبرئیل و میکائیل (علیهماالسلام) در آنجا نزول و عروج کردهاند و نیز هرجا که تقدیس و تسبیح خدا میشود و خاکش منسوب به سیدالمرسلین (
در کتاب فتاوی رملی شافعی نیز چنین وارد شده است: از رملی پرسیده شد: حکم بوسیدن ضریح مقبره صالحین چیست؟ آیا کراهت دارد یا خیر؟ که اینگونه پاسخ داد: بوسیدن ضریح مقبره صلحاء به قصد تبرک کراهتی ندارد.
فتاوی الرملی، رملی شافعی، ج4، ص106.
سیوطی در حاشیهاش بر سنن نسائی، مینویسد: یهود و نصاری بر قبور پیامبرانشان سجده میکردند، آنان را تعظیم میکردند، در نماز به سمت آنها رو میکردند و آنها را وثنهایی قرار داده بودند، به همین جهت، رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) آنان را لعنت کرد و مسلمانان را از انجام دادن مثل این افعال منع کرد.
زرقانی مالکی نیز در شرحی که بر کتاب المواهب اللدنیه زده است مینویسد: اگر بوسیدن قبر پیامبراکرم (صلیاللهعلیهوآله) به قصد تبرک جستن باشد، کراهتی ندارد.
شرح الزرقانی على المواهب اللدنیة بالمنح المحمدیه، زرقانی، ج12، ص215.