عکس
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای عمر، این حدیث است که از پیامبر نقل کردهاند که فرمود: عمر بن خطاب، چراغ و روشنایی اهل بهشت است؛ ابن جوزی این حدیث را جعلی و ساختگی میداند و با عبارتی تعجب خود را از بیحیایی سازندگان این حدیث که با دین بازی کردهاند نشان میدهد.
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای عمر، این حدیث است که از پیامبر نقل کردهاند که فرمود: خداوند در شام عرفه، به طور عمومی به همهی مردم مباهات میکند، و به عمر خصوصی مباهات میکند؛ این حدیث در مقابل حدیثی است که محب طبری نقل میکند و میگوید: اینکه بهدرستیکه عاقبت به خیر کسی است که علی را در زم
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای عمر، این حدیث است که از پیامبر نقل کردهاند که فرمود: خداوند در شام عرفه، به طور عمومی به همهی مردم مباهات میکند، و به عمر خصوصی مباهات میکند؛ذهبی هم بعد از نقل این حدیث با اسناد مختلف آن، بر جعلی و ساختگی بودن آن تصریح میکند و حتی با عبارت «باطل جدّاً»، این
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای عمر، این حدیث است که از پیامبر نقل کردهاند که فرمود: خداوند در شام عرفه، به طور عمومی به همهی مردم مباهات میکند، و به عمر خصوصی مباهات میکند؛ ابن جوزی در کتاب خود درباره این حدیث مینویسد: این حدیث صحیح نیست، چرا که در سلسله سند این روایت، نام افرادی است که ب
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای عمر، این حدیث است که از پیامبر از قول جبرئیل چنین نقل کردهاند که فرمود: باید اسلام بر مرگ عمر بن خطاب بگرید؛ ابوداود، احمد بن حنبل و دیگر رجالیون اهل سنت، یکی از راویان این حدیث را به شدت تضعیف کردهاند و هیثمی در نهایت این حدیث را جعلی و ساختگی دانسته است.
یکی از احادیث و فضایل ساختگی برای ابوبکر، این حدیث است که از پیامبر نقل کردهاند که فرمود: جبرئیل نزد من آمد و گفت ای محمد!
ابودرداء میگوید: «شبى بلال، مؤذن پیامبر، در عالم رؤیا پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) را زیارت کرد. حضرت به او فرمود: این چه جفایى است كه در حق ما کردى! آیا وقت آن نشده كه به زیارت ما بیایى؟
ابودرداء میگوید: «شبى بلال، مؤذن پیامبر، در عالم رؤیا پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) را زیارت کرد. حضرت به او فرمود: این چه جفایى است كه در حق ما کردى! آیا وقت آن نشده كه به زیارت ما بیایى؟
سمهودى نقل مىكند: بلال صورتش را بر قبر شریف پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) مىمالید.
وفاء الوفا، سمهودی، ج5، ص108.
مقاله: «نظر ابنتیمیه در مورد تبرک، خلاف سیره صحابه»
ابن عساكر به سند خود از امام على علیهالسلام نقل مىكند: بعد از دفن رسول خدا صلىاللهعلیهوآله فاطمه علیهاالسلام بر بالاى قبر پدرش ایستاد و مشتى از خاك قبر را برداشته و بر دیدگانش مالید و فرمود:
داود بن صالح مىگوید: «روزى مروان به روضه رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) وارد شد، دید شخصى صورتش را بر روى قبر پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) گذارده است. به او گفت: آیا مىدانى چه مىكنى؟ هنگامىكه آن شخص صورتش را برداشت؛ مروان دید كه او ابوایوب است.
یکی از تابعین به نام یزید بن عبداللّٰه بن قسیط مىگوید: «جماعتى از اصحاب پیامبر (صلىاللهعلیهوآله) را دیدم كه وقتى مسجد از جمعیت خالى مىشد، دست بر دستگیرۀ منبر رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) گذارده، آنگاه دعا مىکردند.»
الطبقات الکبیر، ابن سعد، ج1، ص219.
ابنسیرین نقل مىكند: نزد انس بن مالك، عصایى از رسول خدا (صلىاللهعلیهوآله) بود كه بعد از وفاتش آن را با او بین پهلو و پیراهنش دفن کردند؛ این حدیث که در کتب تاریخی و مسند بزار (کتاب حدیثی) آمده، توسط هیثمی مورد تأیید قرار گرفته است.
مجمع الزوائد، هیثمی، ج3، ص45.
هیثمی پس از نقل حدیث «تبرک به دهانه مشکی که پیامبر از آن آب خورده بود» از مسند احمد و معجم الکبیر طبرانی، راویان این حدیث را توثیق کرده و درباره یکی از راویان که برخی در مورد او مناقشه کردند، میگوید: کسی او را تضعیف نکرده است.
مجمع الزوائد، هیثمی، ج5، ص79.