عکس
ابن کثير از «ابن خلکان» دربارهی قبر «خضر بن نضر اربلی»، فقيه شافعی قرن ششم میگوید: «بعد از آنکه، خضر بن نضر اربلی از دنيا رفت، مردم به زيارت قبر وی میرفتند، من، خودم بارها به زيارت قبر او رفتهام و میديدم که مردم بر سر قبرش سوگواری میکنند و به آن تبرک میجويند.»
حاکم نیشابوری میگوید: از استادم ابوالولید، حسان بن محمد نیشابوری شنیدم که میگفت: پدرم از من پرسید: مشغول جمعآوری چه چیزی هستی؟ در جواب پدرم گفتم: احادیثی را درباره احادیث کتاب بخاری جمعآوری میکنم. پدرم مرا به کتاب صحیح مسلم سفارش کرد و فرمود: کتاب صحیح مسلم برکتش بیشتر است.
هنگامیکه منزل صالح، فرزند احمد بن حنبل آتش گرفت، تمامی اثاثیه و وسایل خانه که ارزش آن چهار هزار دینار تخمین زده میشد، طعمه حریق شد و از بین رفت.
نووی در شرح صحيح مسلم، در مورد حديث عتبان بن مالک که از پيامبر (صلیاللهعلیهوآله) درخواست کرد تا از باب تبرک، در مکان او نماز گذارد، و آنجا را مصلای خود قرار دهد، میگويد: «در حديث عتبان، فواید بسياری است؛ ازجمله آنها تبرک به صالحين و آثار آنان و نماز بهجای آوردن در مواضعی که آنان در آنجا
سُبکی، عالم اهل سنت معتقد است: بر اساس دین و سیره سلف صالح، حتی تبرک به برخی از اموات صالح نیز جایز است.
شفاء السقام، سبکی، ص311.
مقاله: «تبرک به قبور بزرگان در منابع اهل سنت»
حاکم نیشابوری، محدث نام آشنای اهل سنت مینویسد: «ابومسعود انصاری با گروهی بر حذیفه وارد شدند و از فتنهها سؤال پرسیدند. حذیفه در پاسخ گفت: همواره بر مدار قرآن باشید و با آن همراهی کنید و در هنگام فتنهها از ابن سمیه تبعیت کنید؛ زیرا او همواره با کتاب خدا است.
تشکیلات بهائیت در پیام خود، بر تبلیغ بهائیت برای کودکان، به بهانهی آموزش و درس اخلاق تأکید کرد. اما اگر منظور، تبلیغ کودکان بهائی و غیربهائیست که خلاف اصول اخلاقی و قانونی بین المللی است.
ترمذی، عالم مشهور اهل سنت، در مورد اهمیت بصیرت به نقل از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) مینویسد که حضرت فرمودند: «نابینا کسی نیست که از نظر بینایی کور باشد، بلکه نابینا کسی است که بصیرت ندارد.»
نوادر الأصول، ج1، ص158.
صادق زیبا کلام در مصاحبهای با نشریه تجارت فردا، امیرکبیر را مغرور و از برخورد او با بابیان گلایه کرد.
ابنخیاط در کتاب تاریخ خود با اقرار به شجاعت امام مجتبی (علیهالسلام) به فرماندهی ایشان در جنگ جمل اشاره میکند و مینویسد: «ابوعبیده میگوید: امیرالمؤمنین در جنگ جمل، فرزندش حسن را به عنوان فرماندهی جناح چپ لشکر ـ که از اهالی کوفه و بصره بودندـ قرار داد.»
شارح تاریخ ابنعساکر، عالم مشهور اهل سنت، با اشاره به شجاعت امام مجتبی (علیهالسلام) در پاورقی کتاب تاریخ مدینه دمشق، به نقل از ابنخیاط مینویسد: «ابوعبیده میگوید: امیرالمومنین در جنگ جمل، فرزندش حسن را به عنوان فرماندهی جناح چپ لشکر ـ که از اهالی کوفه و بصره بودندـ قرار داد.»
ابنماجه، در کتابش که به عنوان یکی از صحاح ششگانه اهل سنت شمرده میشود، به نقل از ابوهریره مینویسد: «رسول خدا فرمودند: هر كه حسن و حسين را دوست بدارد، مرا دوست دارد، و هر كه با آن دو دشمنی كند، با من دشمنی كرده است.»
سنن ابن ماجه، ج1، ص51.
زمخشری مفسر و مورخ مشهور اهل سنت، از خباثت معاویه به هنگام شنیدن خبر شهادت امام حسن (علیهالسلام) پرده بر میدارد و مینویسد: «هنگامیكه خبر رحلت حسن بن علی به معاويه رسيد، معاویه و كسانیكه در اطرافش بودند، سجده شكر بهجای آوردند.»
ربيع الأبرار، ج5، ص134.
ابونعیم اصفهانی، به خطبه امام مجتبی (علیهالسلام) در توضیح صلح با معاویه اشاره میکند و مینویسد: «شعبی میگوید: حسن بن علی را هنگام صلح با معاویه دیدم. معاویه به او گفت: مردم را از امری که به من سپردهای، آگاه کن.