پس از اعلام تعطیلی مراکز بهائی در ایران، تشکیلات بهائی به تعهد خود پایبند نبود و تنها به تغییر تاکتیک ها روی آورد.

از عبدالله بن عمرو نقل شده است که گفت: «من هر چه از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) مى‌شنیدم، مى‌نوشتم و مى‌خواستم آن را حفظ کنم و قریش مرا از این کار نهى کرده گفتند: تو هر چه را که از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) مى‌شنوى، مى‌نویسى؛ در حالیکه رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بشرى بیش نیست و در حال خش

عمر، ابن مسعود و أبودرداء و أبومسعود أنصاری را زندانی کرد و گفت: حدیث نقل کردن شما از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بیش از حد شده است.
او آنان را در مدینه حبس کرد و عثمان (در زمان حکومتش) آنان را آزاد کرد.
أضواء على السنة المحمدية، محمود ابوریه، ص27.

سیوطی می‌نویسد: «زهری از عروه نقل می‌کند که عمر قصد داشت، سنت‌های پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را بنویسد، در این زمینه با صحابه پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) مشورت کرد، و همه آنها به او مشورت دادند؛ عمر یک ماه تأمل کرد و در حالیکه در این مورد شک داشت، استخاره کرد.

بخاری به نقل از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌نویسد: «روز قیامت اصحاب من، از راست و چپ به سمت من می‌آیند و من عرضه می‌دارم که اینها اصحاب من هستند، گفته می‌شود از روزی که تو از آن‌ها جدا شدی، ‌آنان مرتد گشتند و به دوران جاهلیت بازگشتند.»
صحیح بخاری، ج2، ص490.

در جریان اخیر به آشوب کشیدن اعتراضات مسالمت‌آمیز مردمی به گرانی بنزین (در پاییز 98)، تشکیلات بهائیت نیز به انتشار مجدد پیام‌های تحریک‌آمیز خود، از جمله بازنشر پیام سال تیرماه 1388 روی آورد.