ابن‌قیم پس از نقل یک حدیث که ابتدای آن «یا حمیراء» است می‌گوید: هر حدیثی که در آن «حمیراء» یا «یا حمیراء» بود، آن حدیث، دروغین و ساختگی است، و پس از آن عبارت «خذوا شطر دینکم عن هذه الحمیراء» را به عنوان مثال آورده است.
المنار المنیف فی الصحیح و الضعیف، ابن‌قیم جوزیه، ص60.

متقی هندی می‌گوید: عمر جهت دانستن حکم مسئله کلاله، در دفعات مختلف به پیامبر اکرم مراجعه کرد و حضرت جواب نمی‌فرمودند؛ از سعید بن مسیّب نقل می‌کند که عمر بن خطاب از پیامبر پرسید کلاله چگونه ارث می‌برند و سهم آنان از میراث چقدر است؟

ابن حجر عسقلانی تصریح می‌کند: «قضاوت‌های عمر بن خطاب در مورد ارث جد، به گونه‌ای بوده که حکم موجود در هر قضاوتی، مناقض حکم موجود در قضاوت دیگر بوده است.»
​فتح الباری، ابن حجر عسقلانی، ج10، ص50.

طبرانی می‌نویسد: «سعید بن مسیّب از عمر نقل کرده است که از رسول خدا راجع به سهم و حصّه جدّ از میراث پرسیدم؟ فرمود: ای عمر! چرا این سؤال را می‌پرسی؟ گمان من این است که تو قبل از دانستن جواب این مسئله خواهی مرد؛ سعید بن مسیّب گفت: پس عمر بن خطاب قبل از دانستن جواب این مسئله مُرد.»

البانی حدیثی که خطیب تبریزی در فضیلت عمر از مسند احمد نقل می‌کند «مردم عمر بن خطاب را به چهار چیز بر دیگران برتری می‎‌دادند» را ضعیف می‌داند.
مشکاه المصابیح، خطیب تبریزی، تحقیق البانی، ص1706.

قاضی عیاض در کتاب خود، کسانی را که منافقانه معتقدند پیامبر اسلام دچار خطا و لغزش شده را رسوا می‌کند و می‌نویسد: آن‌چه خداوند درباره‌ی اسرای جنگ بدر فرمود، اثبات گناه و لغزش برای پیامبر نیست، بلکه برتری آن حضرت نسبت به سایر انبیاء الهی است؛ گویا این‌که خداوند می‌فرماید برای پیامبری غیر از تو نیست