اسناد
حاكم نيشابورى به نقل از ابو ايوب انصارى نقل میكند:
«...حدثنی أبو أيوب الأنصاری في خلافة عمر بن الخطاب قال: أمر رسولالله، علی بن أبیطالب بقتال الناكثين و القاسطين و المارقين.»
یکی از صحابه پیامبر در کنار بستر پیامبر، سخنی را گفت که بعدها نیز بر آن اصرار و تاکید میکرد و آن گفتن این عبارت بود:
«عندکم القرآن حسبنا کتاب الله.»
نزد شما کتاب خدا قرآن است که همان کافیست.
در المستدرک حاکم آمده است: «که پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: هرکس به علی (علیه السلام) فحش بدهد به من فحش دادهاست.»
«فَإِنِّيک سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ سَبَّ عَلِيًّا فَقَدْ سَبَّنِي، وَمَنْ سَبَّنِي فَقَدْ سَبَّ اللَّهَ تَعَالَى»»
حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین میگوید: «از علی (علیه السلام) روایت شده پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: خدا علی (علیه السلام) را رحمت کند؛ خدایا!
پیامبر اکرم در حدیثی، یکی از فرقههای باطل را که اهل آتش است، معرفی میکند:
«عن عوف بن مالك رضي الله عنه عن النبي: قال تفترق أمتي على بضع و سبعين فرقة أعظمها فتنة على أمتي قوم يقيسون الأمور برأيهم.»
«ابوذر غفاری گوید: پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) خطاب به علی بن ابیطالب (علیهالسلام) فرمود: هر که از من اطاعت کند، از خداوند اطاعت کرده و هر که از من سرپیچی کند از خداوند سرپیچی کرده و هر که از تو سرپیچی کند، از من سرپیچی کرده است.»
اگر خلافت و جانشینی پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) از سوی ابوبکر، امری مورد قبول و تأیید خداوند بوده، چرا ابوبکر به خاطر تصدّی این مقام عذرخواهی میکند؟
رسول گرامی اسلام (صلیاللهعلیهوآله) قرار دهیم که فرمود: «هر کس به علی (علیهالسلام) دشنام دهد به من دشنام داده و هر کس به من دشنام دهد، خدا را دشنام داده است.»
در روایت صحیح السند آمده است که حاكم نيشابورى از ام سلمه نقل میكند كه گفت: از رسول خدا شنيدم كه فرمود: «على همراه قرآن است و قرآن نيز همراه با على عليه السّلام است. هيچگاه على (عليه السّلام) از قرآن و قرآن از ایشان، جدا نمىشوند تا اين كه كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.
حاکم نیشابوری نیز به نقل از ابن عباس از پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) روایت کرده: «اگر شخصی کسی را بر گروهی بگمارد که در آن گروه، فرد دیگری وجود داشته باشد که خداوند از او راضیتر است، همانا به خدا، رسول و مؤمنان خیانت کرده است».
حاكم نيشابوری در كتاب المستدرك روایت دیگری را ذکر میکند و در پایان روایت، تصریح به صحت اسناد آن میکند: «پس از آنكه رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) مكه را فتح كرد، از آنجا به طائف رفت و هشت يا نه شبانهروز آنجا را محاصره كرد.
إربلی به نقل از ابنحماد میگوید:
«وقال ابن حماد بلغنی أن رسول الله تزوج خدیجة علی اثنتی عشرة أوقیة ذهباً وهی یومئذ ابنة ثمانی وعشرین سنة.»
حضرت خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر 28 ساله بود.
إربلی، کشف الغمة، بیروت: دارالأضواء، ج2، ص274، باب فصل فی مناقب خدیجة.
إربلی، به نقل از ابنعباس میگویند:
«وروی عن ابنعباس قال: کانت خدیجة یوم تزوجها رسول الله ابنة ثمان وعشرین سنة.»
خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر، 28 ساله بود.
إربلی، کشف الغمة، ج2، ص280، باب فصل فی مناقب خدیجة.