عکس
امام صادق (علیهالسّلام) اهل مزاح بود. همواره تبسم ملایمی برلب هایش نمایان بود. هنگامیکه در محضر آن حضرت، نام مبارک رسول اکرم (صلیاللهعلیهوآله) به میان میآمد، رنگ رخسارهی ایشان زرد میشد. از پیامبر بدون وضو حدیث نقل نمیکرد.
فقط مالک و ابوحنیفه نبودند که از محضر امام صادق (علیهالسلام) کسب فیض کردند؛ بلکه سفیان ثوری، سفیان بن عیینه، شعبة بن حجاج و ... نیز بلاواسطه از امام حدیث آموختهاند.
الائمه الاربعه، مصطفی شکعه، ج2، ص29.
در شرح حال امام صادق (علیهالسلام) نوشتهاند: از شیوخی که ابوحنیفه، مالک و دیگر بزرگان اهل سنت، از آنان کسب فیض کرده و در سلوک خود از آنان تأثیر پذیرفتند، امام جعفر بن محمد است. او به جعفر صادق معروف است و در رأس اهل بیت پیامبر در مدینه بوده است.
ابوحنیفه گفت: هیچ کسی را فقیهتر از جعفر بن محمد ندیدم؛ هنگامیکه منصور دوانیقی ایشان را به حیره آورد، به دنبال من فرستاد و به من گفت: ای ابوحنیفه! مردم مفتون (مبهوت) جعفر بن محمد شدهاند؛ از مسائل سخت خود برای او آماده کن؛ پس برای او، چهل مسأله سخت آماده کردم، سپس منصور، به دنبال من فرستاد؛ ...
گروهی از پیشوایان سرشناس اهل سنت، همچون یحیی بن سعید، ابنجریج، مالک بن انس، سفیان ثوری، سفیان بن عیینه، ابوحنیفه، شعبه، ابن اسحاق و ... از امام صادق (علیهالسلام) روایت کردهاند.
تاریخ الاسلام، ذهبی، ج9، ص88.
پایگاه جامع فرق، ادیان ومذاهب_ از گلستان، آخوند «عبدالرزاق رهبر»، در مراسم بزرگداشت ارتحال ملکوتی بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی که در سالن وفاق مرکز اسلامی گلستان برگزار شد، اظهار کرد: در ایامی به سر میبریم که دشمنان اسلام چشم دوختند تا ببینند که عامه مردم ایران، چگونه در سالگرد ارتحال امام (رحم
از کردستان، ماموستا «عبدالرحمان خدایی»، امام جمعه بانه، با تسلیت سالروز رحلت امام خمینی (رحمهاللهعلیه) اظهار کرد: امام راحل، بزرگمرد تاریخ معاصر است؛ انسان بزرگی که با قیام الهی خود، ملت ایران را از ظلم و ستم رهانید و انقلابی را پایهگذاری کرد که بر مبنای عدالت و اسلام ناب محمدی بود.
مقام معظم رهبری، در خصوص دیدگاه امام درباره مردمسالاری و انتخابات خاطرنشان کردند: امام انتخابات را «فریضه دینی» میدانستند و در وصیتنامه خود میگویند: «عدم حضور در انتخابات، در برخی مقاطع، چه بسا گناهی در رأس گناهان کبیره باشد» و «کوتاهی در مشارکت، پیامدهای دنیوی و حتی تا نسلهای بعد داشته باشد
ابنقیم جوزیه میگوید: کسیکه بگوید فلان کار جایز نیست، چون سلف انجام ندادهاند؛ دلیل بر جهل و عدم علم گوینده است؛ چه بسا سلف این کار را انجام دادهاند، اما کسی شاهد بر آن نبود.
کتاب الروح، ابنقیم جوزیه، ج1، ص499.
سمعانی، در تفسیر آیه 100 سوره یوسف، تصریح میکند: اگر کسی بگوید چگونه سجده برای غیر الله جایز شده؟ و اگر سجده برای غیر خداوند جایز شده، پس چطور عبادت برای غیرالله جایز نشده؟
وهابیت، بسیاری از مناقب و فضایل امیرالمؤمنین، از جمله حدیث طیر و حدیث باب العلم را مخدوش دانستهاند، ولی غماری، سند این 2 روایت را صحیح میداند.
درءالضعف، غماری، ص58.