از ابن حبان نقل شده است که می‌گفت:
«و ما حلت بي شدة في وقت مقامى بطوس فزرت قبر على بن موسى الرضا صلوات الله على جده وعليه و دعوت الله إزالتها عنى إلا أستجيب لي وزالت عنى تلك الشدة وهذا شيء جربته مرارا.»

درباره‌ی خون گریستن آسمان در شهادت امام حسین (علیه السّلام) آورده‌اند: «نضره آزدیّه گوید: هنگامی‌که حسین بن علی (علیهما السّلام) شهید شد، آسمان خون بارید و ما هم‌چنان می‌دیدیم که تمام اشیاء و اسباب ما مملو از خون است.»

طبرانى با سند صحيح نقل مى‌كند كه عمر بن خطاب، در حضور رسول خدا (صلى‌الله‌عليه‌وآله) اعتراف مى‌كند كه دخترانش را زنده به گور كرده است:

طبرانی با سلسله سند صحیح آورده‌ که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) درباره امیرمؤمنان (علیه السّلام) فرمود:
«لمّا حضر قالت صفیة یا رسول الله لکلّ امرأة من نسائک أهل یلجأ إلیهم و إنّک أجلیت أهلی فإن حدث حدث فإلی من؟ قال إلی علیّ بن أبی طالب رضی الله عنه.»

«...عن أبی عبد الله الجدلي قَال: قَالت أم سلمةَ: أيسب رسول الله على المنابر؟ قلت: وأنى ذلك؟ قَالت: أليس يسب علي ومن یحبه؟ فأشهد أن رسول الله كان يحبه.»

حبشی بن جناده می‌گوید: در غدیر خم از رسول خدا شنیدم که می‌فرمود:
«هر که من مولای اویم، زین پس علی (علیه السّلام) مولای اوست؛ خدایا دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد و یاری کن هر که او را یاری کند.»
«اللهم من کنت مولاه فعلیّ مولاه... .»