سلفیت و وهابیت
وهابیت بر خلاف همه مسلمانان کسی که نماز را ترک کند، کافر قلمداد میکنند. آنان به صراحت اعلام میکنند هر کس عملی از اعمال دین را انجام ندهد کافر است. وهابیت با استناد به احادیثی چون «بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَالْكُفْرِ تَرْكُ الصَّلاَةِ» کسی را که به خاطر کاهلی، نماز نخواند کافر، مرتد و خارج از اسلام میدانند.
وهابیت با تسهیل در شرایط اجتهاد، آن را به گونهای معرفی کردهاند که هر کس سواد اندکی داشته باشد و بتواند به کتاب و سنت مراجعه داشته باشد را مجتهد میدانند. به همین جهت هر گروه و شخصی طبق فهم خود عمل کرده و چیزهایی را حلال یا حرام اعلام میکند. برخی از آنان حتی ایستادن پشت چراغ قرمز راهنمایی را نیز حرام میدانند.
ابن تیمیه با ارائه طرحی نو از اندیشه های احمد بن حنبل مکتب سلفیگری را ابداع نمود و با ظاهر گرایی و نفی تقلید از ائمه اربعه باعث افتراق در بین مسلمین شد.
ابن تیمیه خداوند را محدود و مجسم فرض کرده و میگوید: خداوند بر بالای عرش در بالای آسمان ها قرار دارد... پس کسی که ادعا کند خدا حد ندارد، قرآن را انکار و هیچ فرض کرده است. زیرا قرآن برای خداوند حد معرفی کرده و فرموده است: خدای رحمان بر عرش قرار دارد.
ابن تیمیه از اشخاصی است که قائل به تشبیه و تجسیم است. وی اگر چه خود را مشبهه و مجسمه نمی داند ولی با مراجعه به سخنانش مشاهده می کنیم که وی صراحتا خداوند را تشبیه و تجسیم می کند.
وقتی به کتابهای ابن تیمیه مراجعه شود، مشاهده خواهی کرد که وی به گونهای در رابطه با انبیا و اولیا سخن گفته است که از مقام انبیا و اولیا بسیار کاسته است. وی هیچ تفاوتی بین انبیا و اولیا با مردم عادی قائل نیست.
عقاید ابن تیمیه در زمان خودش از سوی علمای چهار مذهب فقهی مالکی، حنفی، شافعی و حنبلی، مورد نفی قرار گرفت. علمای مذاهب اربعه، ابن تیمیه را تکفیر کرده و به زندان انداختند.
از زشتترین کارهای وهابیان قتل عام مردم طایف در سال 1217 قمری است که به کوچک و بزرگ رحم نکردند. طفل شیرخوار را بر روی سینه مادرش سر میبریدند. حتی کتابها را که در میان آنها تعدادی مصحف قرآن کریم و نسخههایی از صحیح بخاری، مسلم بود پایمال کردند.
امروزه وهابیان به کمک آمریکا در کشورهای متعددی پایگاههایی برای نشر عقاید خود دارند. این در حالی است که آمریکا با ترویج اسلام ناب محمدی مخالف است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که اسلام سعودی همان اسلام آمریکایی است که اینچنین مورد استقبال آمریکا قرار میگیرد.
شخصی به نام عبدالله بن موسی می گوید: شبی بسیار تاریک من و پدرم به قصد زیارت احمد بن حنبل از خانه خارج شدیم. به قبر احمد بن حنبل متوسل شدیم. پدرم گفت: 30 سال است که هرگاه به احمد بن حنبل متوسل میشوم حاجتم برآورده میشود. پس در این هنگام پدرم دعا کرد و من آمین گفتم لحظاتی نگذشت که آسمان روشن شد تا به مقصد رسیدیم.
سلفیه معتقدند که توسل به انبیا و صلحا جایز نیست؛ زیرا سلف چنین اعمالی را انجام نمیدادند. اما آنچه در منابع روایی اهل سنت آمده است، خبر از توسل سلف به نبی مکرم اسلام میدهد. ابن ابی شیبه در کتاب مصنف، چنین روایت کرده است: در زمان «عمر» مردم دچار قحطی وخشکسالی شدند. مردی به نام (بلال بن حارث) به قبر پیامبر متوسل شد.
ابن تیمیه از اشخاصی است که سرسختانه مخالف با توسل به انبیا و اولیا است. اما وی به صورت ضمنی توسل سلف به قبر پیامبر را میپذیرد. وی میگوید: عدهای از مردم، جواب سلام پیغمبر را از قبر ایشان یا دیگر قبور صالحین شنیدهاند و یا اینکه سعید بن مسیب صدای اذان را از قبر میشنید و امثال این قضایا؛ همه اینها حقیقت دارد ودرست است!
ابن الحاج: سپس متوسل میشوی به صاحبان قبور از صلحاء برای برآورده شدن حاجات و بخشش گناهان. زیرا خداوند این اشخاص را برگزیده و شرافت و کرامت داده است. پس همانگونه که این صلحاء در دنیا قادر به انجام حاجات بودند، در آخرت قدرتشان بیشتر است. پس به کنار قبور اینها برود و به آنان متوسل شود زیرا آنان واسطه بین خدا و خلق هستند.
امام شافعی میگوید من هر روز به نزد قبر ابوحنیفه میآیم و خودم را به قبر او متبرک میکنم و به او متوسل میشوم. وقتی حاجتی دارم دو رکعت نماز میخوانم و حاجتم را در کنار قبر ابوحنیفه از خداوند میخواهم، هنوز از کنار قبر دور نشدهام که حاجتم برآورده میشود. این همان توسل صحیح است که وهابیت با آن مخالف است!