لقمان امینی: تکفیر پدر و مادر در بین وهابی‌ها، نه تنها کار عادی بود، بلکه نشانه ایمان هم بود و می‌گفتند تکفیر والدین و برائت از آن‌ها پروی از حضرت ابراهیم است. با این اوصاف، پدر و مادر، آخرین دایره تکفیر بودند، زیرا وقتی تکفیر به پدر و مادر می‌رسید، شخص در درجه زیادی از گوشه‌گیری اجتماعی قرار می‌گرفت و با کس دیگر ارتباط نداشت.

با مطالعه روایات پیامبر اسلام پی‌می‌بریم که تکفیر مسلمانان، مخالف روایات نبوی می‌باشد و هیچ مدرک عقلی و شرعی ندارد و نباید به راحتی مسلمانان را تکفیر کرد. از این بالاتر پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) نه تنها مسلمانان را تکفیر نمی‌کرد، بلکه گاهی با کفار همنشین می‌شد و آنان را به دین مبین اسلام هدایت و راهنمایی می‌کرد.

بن باز رئیس هیئت عالی افتای سعودی و سه تن از اعضای این هیئت به نام‌های عبدالرزاق عفیفی، عبدالله بن غدیان و عبدالله بن قعود در پاسخ به پرسشی، شیعیان را به جرم متوسل شدن به اهل‌بیت (علیهم السّلام) و گفتن «یاعلی»، «یاحسن» و «یاحسین» مشرک و مرتد دانسته‌اند، در حالیکه شعار لشکر ابوبکر در جنگ با مسیلمه کذاب «یامحمداه» بود.

ابن‌ جبرین یکی از مفتیان بزرگ وهابی سعودی در جواب این سؤال که «آیا به فقرای شیعه می‌شود زکات داد؟» شیعیان را کافر دانسته و پرداخت زکات به آنان را جایز ندانسته است.وی می‌گوید: کسانی که به شیعیان زکات بدهند برئ‌الذمّه نیستند و باید دوباره زکات بدهند زیرا با دادن صدقات به شیعیان، کسی را کمک کرده که کفر را تقویت می‌کند.

محمد بن عبدالوهاب تمامی مسلمانان و علمای گذشته را کافر دانسته و معتقد بود اعمال کسانیکه آیین وهابیت را نپذیرند، باطل است و کسانیکه قصد پیروی از آیین وهابیت را داشتند، باید به مشرک و کافر بودن خود، و... شهادت می‌دادند تا اجازه ورود به آیین وهابیت به آنان داده شود و اگر به مشرک و کافر بودن خود اقرار نمی‌کردند، کشته می‌شدند.

یکی از بارزترین عملکرد‌های وهابیت، تکفیر مسلمین است. متهم کردن مسلمانان به کفر و شرک، یکی از خطرناک‌ترین افکاری است که توسط ابن‌تیمیه حرانی حنبلی نظریه‌پرداز و بنیان‌گذار فکری وهابیت، مطرح شده و باعث متشنج شدن جوامع مسلمانان و جریحه‌دار شدن عقائد آنان شد. ابن‌تیمیه کسیکه کنار قبر پیامبر یا افراد صالح حاجت بخواهد، مشرک می‌داند.