تقیه

07/11/1398 - 19:51

از اوزاعی نقل شده است که زمانی‌که سر امام حسین آورده شد، مردی از شام بلند شده، و امام حسین و پدرشان را لعن و نفرین کرد؛ واثله صحابی بلند شد و قسم یاد کرد که پس از شنیدن حدیث کساء از پیامبر اکرم، همیشه حب اهل بیت را داشته‌ام و ماجرای آیه تطهیر را نقل کرد؛ گفته شده که اوزاعی در فضائل، غیر از این حدیث نقل نکرده است. ... از زهری نیز در فضائل، فقط یک حدیث نقل شده است و علت آن ترس از بنی‌امیه بود.

05/17/1397 - 10:01

شوقی افندی در حالی کتمان عقیده را در هر شرایطی مذموم دانسته که عبدالبهاء از ایامی در بهائیت یاد کرده که به ایام تقیه شهرت دارد. با این حال، چگونه نویسندگان بهائی برای توجیه حکم شوقی افندی، از صراحت تمام نوشته‌جات پیشوایان بهائی بر ممنوعیت تقیه یاد کرده‌اند؟! آیا این چیزی فرای دروغ پراکنی و جعل تاریخ بهائیت است؟!

05/11/1397 - 19:34

باید عالمان اسلامی مراقب باشند تا فریب افکار شیطانی وهابیت و صهیونیسم را نخورند، و به طبل تفرقه و نفاق نکوبند؛ یکی از علمای اهل سنّت ایران که تا حدودی عقاید وهابیت در او رسوخ کرده، در مورد غدیر گفته است: «غدیر به عنوان عید از دروغ‌های بزرگ تاریخ است و آن عالم سنی که به شیعه این عید را تبریک بگوید، منافق است.» در حالی‌که کتب معتبر اهل سنت پر است از مطالبی که ایشان نفی کرده است.

04/10/1397 - 20:11

از انحرافات محمد بن عبدالوهاب این بود که اصل تقیّه را باطل می‌شمرد و با فحش و ناسزاگویی، طرفداران تقیه را کافر می‌خواند، در حالیکه به توجه به قرآن و روایات، تقیه امری مسلم و مورد تأیید است که بر عمل به آن تأکید هم شده است.

04/07/1397 - 19:11

سرکرده وهابیت (محمد بن عبدالوهاب) با استناد به روایتی مدعی است که تقیه نشان از نفاق و عامل به آن مستحق عذاب است. در حالیکه بنا به اعتراف بزرگان اهل‌سنت، داستان عمار و نزول آیه 106 سوره نحل بر امر تقیه تصریح دارد.

04/05/1397 - 22:36

یکی از انحرافاتی که محمد بن عبدالوهاب داشت این است که وی، اصل تقیّه را باطل می‌شمرد و با فحش و ناسزاگویی، طرفداران تقیه را کافر می‌داند. این در حالی است که به توجه به قرآن و روایات، تقیه امری مسلم و مورد تأیید است که بر عمل به آن تأکید هم شده است. که در این مقاله تقیه از دیدگاه قرآن و روایات را مورد بررسی قرار می‌گیرد.

02/15/1397 - 17:12

تقیه نوعی محفوظ ماندن از شرّ دشمنان و انسانهای کینه توز است در افکارو عقاید. لذا در دین اسلام یکی از ضروریاتی است که یک مسلمان ملزم به آن شده است تا به این وسیله جان خود و اطرافیان خود را حراست و حفاظت کند که این روش در اسلام تایید شده و به آن دستور داده شده است و در میان اصحاب پیامبر نیز انجام گرفته است.

02/15/1397 - 17:08

تقیه از ضروریات مذهب شیعه است که در قرآن و روایات آمده است، هر چند بین مذاهب اسلامی مورد اختلاف است و برخی این عمل را نوعی دورویی و نفاق و دروغ می‌پندارند و می‌گویند با وجود این تقیه نمی‌توان به گفتار و سخنان شیعه اعتماد کرد و درباره‌ی آن تصمیم صحیحی گرفت، لذا آنها با این کار از زیر بار حقیقت شانه خالی می‌کنند‌.

02/05/1397 - 11:22

تقیه یعنی ابراز عقیده یا انجام دادن کاری بر خلاف نظر قلبی شخص که با دلایلی خاص که صورت می‌گیرد. در دین اسلام ادله قرآنی، روایی و عقلی بر جواز تقیه دلالت دارند. بحث تقیه در سده‌ی نخستین دین اسلام یکی از مباحث متداول کلامی و فقهی بوده است. همچنین بعد از آن هم مثلاً در ماجرای محنت در عصر مأمون، بنا به نقل مورخان اسلامی به سبب تهدید و ارعاب خلیفه انجام می‌شد.

11/14/1396 - 10:30

یکی از بهترین راهکارها برای برخورد با مخالفین «تقیه» است. تقیه راهکاری عقلانی برای زندگی مسالمت آمیز است که قرآن و روایات به آن سفارش کرده اند. سیره علما و فقهای شیعه بر تقیه استوار است تا از این طریق بتوانند بر گسترش وحدت اقدام کنند.

11/07/1396 - 17:24

در برخورد با مخالف سه دیدگاه وجود دارد. دیدگاهی افراطی و دیدگاهی تفریطی و دیدگاه سوم که در روایات از آن تعبیر به تقیه شده است. طرفداران دیدگاه سوم معتقدند که باید حقایق را گفت، اما بیان حقایق باید به گونه‌ای باشد که به شیعه آسیبی وارد نشود.

09/03/1396 - 19:48

برخی به روایتی از کتاب کافی استناد کرده و می‌گویند امام سجاد (علیه‌السلام) با یزید بیعت کرده است، قضایای وارد شده در این روایت کذب بوده که منجر به عدم صحت روایت است، اما به فرض صحت روایت، باید گفت امام در شرایط تقیه بوده است و خوف از جان خویش داشته و با استناد به این روایت نمی‌توان طعنی وارد کرد که امام سجاد (علیه‌السلام) با یزید بیعت کرده است.

08/27/1396 - 22:45

یکی از راه‌هایی که موجب دور کردن دیگران از مسیر حق به‌شمار می‌آید، کتمان و پنهان کردن حقایق است که در دین اسلام بسیار نکوهش شده و برای عاملان چنین کاری عذاب آتش دوزخ، و دور شدن رحمت الهی و مورد لعنت واقع شدن در نظر گرفته شده است، اما در چند مورد پسندیده است؛ در أسرار مردم، در چیزی که آشکار شدنش، شرّ به پا می‌شود و أسرار ایمانی.

05/22/1396 - 23:56

وهابیت، تقیه شیعه را کفر و نفاق می‌داند؛ در صورتی‌که تقیه یکی از اشتراکات معارفی شیعه و اهل‌سنت است، فخر رازی ذیل آیه 28 سوره آل‌عمران می‌گوید: «تقیه زمانی جایز است که شخص در بین کفار از جان و مال خویش بترسد، اما شافعی تقیه را در بین مسلمانان نیز جایز می‌داند و تقیه برای حفظ مال را برابر با حفظ جان به‌شمار می‌آورد.»

الصفحات