عمر را از ام‌المومنین ام‌سلمه سؤال می‌کند که من هم جزء منافقین از اصحاب پیامبر که بعد رحلت پیامبر، هرگز نه پیامبر آنان را خواهد دید و نه آنان پیامبر را، هستم، یا نه؟
ام سلمه گفت: نه! ولی کسی را بعد تو جواب نخواهم داد.

سیره‌ی حذیفه چنین بود که بر جنازه‌های منافقین نماز نمی‌خواند. لذا نماز نخواندن وی بر جنازه کسی، به معنی این بود که آن شخص از منافقان بوده است؛ عمر بن خطاب نیز در این مساله به حذیفه اقتدا می‌کرد؛ یعنی بر جنازه‌ای که حذیفه بر آن نماز نمی‌خواند، نماز نمی‌گزارد و آن میّت را منافق می‌دانست!

ابن‌عباس بهترین مفسر و فقیه بود و معضل خلیفه دوم را حل می‌کرد، هیچ مطلبی نبود، مگر اینکه نزد او بود، کل سنت را حفظ کرده بود، با این حال از او 1660 حدیث نقل کرده‌اند، که این تعداد نه با علم ابن عباس مطابقت دارد و نه با کل سنت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، و از آن احادیث، بخاری در صحیح خود، فقط 21

عبیدالله بن عبدالله بن عتبة بن مسعود، یکی از فقهای هفت‌گانه‌ی اهل سنت می‌گوید: «کسی را داناتر از ابن عباس ندیده‌ام، به‌خاطر سبقتی که به احادیث رسول خدا داشت.

وقتی برای عمر معضلی پیش می‌آمد، برای حل آن مشکل، به ابن عباس رجوع می‌کرد.
اسدالغابه، ابن‌‌اثیر، ج3، ص292.
مقاله: «تعداد احادیث عبدالله بن عباس در کتب اهل سنت»

هنگامیکه ابوبکر فدک را گرفت، به فاطمه (سلام‌الله‌علیها) گفت: «شاهد بیاور که مالک فدکی.» او علی (علیه‌السلام)، امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام)، و «ام أیمن» را نزد خلیفه آورد. اما خلیفه گواهی آنان را نپذیرفت و فاطمه (سلام‌الله‌علیها) سوگند یاد کرد که دیگر با ابوبکر سخن نگوید.