1 - شفاعت
خداوند سبحان در عين اينكه ميفرمايد: «قلْ لله الشفعه جميعا»؛(407) «بگو: تمام شفاعت از آن خداست.» ولي در حق ديگران نيز به اذن و اراده خود ثابت كرده است؛ آنجا كه ميفرمايد: «منْ ذا الذي يشْفع عنْده الا باذْنه»؛(408) «كيست كه در نزد خدا جز به فرمان او شفاعت كند؟»
و از رسول خداصلي الله عليه وآله نقل شده كه فرمود: «اوتيت الشفاعه»؛(409) «به من شفاعت داده شده است.» و نيز فرمود: «انا اول شافع ومشفع»؛(410) «همانا مناولين شفاعت كننده و شفاعت شده هستم.»