ناسیونالیسم

01/28/1397 - 14:48

رئیسعلی دلواری، پس از مقاومتی دلیرانه، در تاریخ 12 شهریور 1294 در اثر خیانت یکی از همراهانش، به شهادت رسید. حقاً می‌توان او را یک قهرمان ملی و نماد مقاومت در برابر سلطه اجنبی دانست. اما نکته جالب اینجاست که او وصیت کرد پس از مرگ، بدنش را به نجف بُرده و در کنار بارگاه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به خاک بسپارند.

01/26/1397 - 18:32

حکیم ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه گفتاری دارد با این عنوان که هر کاری که زن در آن دخالت کند، منجر به ضرر و زیان و نافرجامی خواهد شد. در ادامه گفتار دیگری دارد که می‌گوید: زن و اژدها را در خاک دفن کن (زنده به گور کن) تا جهان از ناپاکی این دو عنصر پاک شود... به راستی آیا این سخن حکیم فردوسی است؟ یا گفتار شاهان آریایی؟!

01/24/1397 - 10:40

باور رایج این است که انسان کنونی ریشه در افریقا دارد و حدود 60 هزار سال پیش، از افریقا خارج و به دیگر نواحی جهان پا گذاشت. اما جدیداً باستان‌شناسان غربی، در عربستان چند نمونه فسیل به دست آورده‌اند که گویا انسانِ هوشمند در حدود 85 هزار سال پیش از افریقا به عربستان وارد شد. به عبارتی «انسان کنونی، 85 هزار سال پیش در عربستان سکونت داشت».

01/23/1397 - 11:46

اگر کسی دوست ندارد از پیام‌رسان‌های داخلی استفاده کند، و اصرار دارد که فضای مجازی کشور در اشغال اجنبی باشد، ایرادی ندارد...! فقط لطفاً چنین افرادی دیگر دم از وطن‌پرستی و نِژاد آریایی نزنند...

01/21/1397 - 20:49

برخی جریانات باستانگرا مدعی شدند که قانون اساسی ایالات متحده امریکا از روی منشور کورش هخامنشی نوشته شده است. لیکن این سخن گزاف، شایعه‌ای بیش نیست. به این دلیل که منشور کورش 90 سال پس از تصویب قانون اساسی امریکا کشف شد و ترجمه کامل استوانه کورش نیز 186 سال پس از تصویب قانون اساسی امریکا صورت گرفت!

01/18/1397 - 20:17

مدتی پیش برخی رسانه‌ها مدعی شدند که یک نسخه از استوانه کورش هخامنشی، بر روی چند تکه استخوان فسیل شده‌ی اسب در چین یافته شده است! اما از مجموع شواهد، جعلی بودن این استخوان‌نوشته‌ها اثبات می‌شود...

01/17/1397 - 10:56

دکتر سروش: هخامنشیان، تولیدات چندانی از لحاظ فرهنگی نداشتند. تمام جهان متمدن امروز تحت سیطرۀ فرهنگ و فلسفۀ یونان قدیم است. اگر ما چنین مقایسه‌ای را منصفانه صورت بدهیم آن وقت این تفاوت را خواهیم دید و مبالغه نخواهیم کرد. این عین واقعیت است.

01/15/1397 - 12:01

روستایی به نام کورش آباد در شهرستان اُشنَویه در آذربایجان غربی وجود دارد! لیکن نام اصلی این روستای کُرد نشین، درویش آباد بوده و از اواخر قاجار، «کورش آباد» هم خوانده شد. به هر روی، نام کورش آباد برای این روستا هیچ قدمت اصالت تاریخی ندارد.

01/14/1397 - 22:34

در دوره هخامنشی (که برخی می‌کوشند از آن چهره‌ای گل و بلبل نشان دهند) مصرف آب رودخانه‌ها برای کشاورزان و مردم عادی با مشکل مواجه بود. دولت هخامنشی آب را بر مردم بسته و در قبال باز کردن راه آب‌ها از مردم باج سنگینی دریافت می‌کرد.

01/14/1397 - 11:48

امریکایی‌ها طبق معمول خیانت کرده و پشت آنان را خالی کردند. عفرین سقوط کرد... پس مسلحین مورد حمایتِ ترکیه و غرب، در میدان مرکزی عفرین جمع شده و مجسمه کاوه آهنگر را به رگبار بستند! وقتی دولت امریکا به آرمان‌های آریاگرایانه‌ی باستانگرایان خیانت می‌کند، آنان حتی جرئت نمی‌کنند به رفتارهای امریکایی‌های اعتراض کنند! نه اعتراضی... نه کمپینی و نه هیچ چیزی دیگری!

01/14/1397 - 10:59

یکی از منابع خوب و معتبر در زمینه شرح حال حکیم ابوالقاسم فردوسی، کتاب «احمد بن عمر بن علی سمرقندی» معروف به «نظامی عروضی» متوفی ۵۶۰ هجری قمری است. مردم دیار خراسان به اتفاق فردوسی را شیعه و دوستدار خاندان پیامبر معرفی کردند و نظامی عروضی گفته‌ها را در کتاب خود ثبت کرد.

01/12/1397 - 10:21

آنچه در جامعه ایرانی اهمیت داشت جایگاه افراد نسبت به یکدیگر در اجتماع بود. اصل و نسب خانوادگی در رده بندی نخبگان ایرانی اهمیت زیادی داشت. فقط نخبگان بودند که از نظام آموزشی ایران بهره‌مند می‌شدند و این مبتنی بود بر حفظ وضع موجود اجتماعی و آرمان‌های اشرافی ایرانی...

01/07/1397 - 14:58

در تورات امروزی و در کتاب‌های عزراء، اشعیاء، ارمیاء و... از شخصی تمجید و ستایش شده به نام خورِش که به عبری כ֙וֹרֶשׁ֙ نوشته می‌شود. ابوریحان بیرونی هم در آثار الباقیة دقیقاً به این نکته اشاره می‌کند که کورُش کبیر (که غربی‌ها از او نام بردند) با آن خورِش (قورِش / قورِس یا همان لُهراسب) که یهودیان از او نام بردند متفاوت است. دو شخصیت مجزا و متفاوت!

01/07/1397 - 00:29

فرماندهان ارتش هخامنشی غالباً بی‌سواد بودند. طبیعی است که فرماندهان نظامی به دلیل جایگاه حساس و اینکه سریعاً با مقامات بالادستی و پایین‌دستی مرتبط باشند، و فوراً پیام‌ها را به مقامات برسانند، می‌بایستی سواد خواندن و نوشتن داشته باشند. اما فرماندهان ارتش هخامنشی از این امر ضروری محروم بودند.

الصفحات