انحرافات و بدعت ها
مدافعان قمه زنی معتقدند که قمه زنی یک نوع تبلیغ برای مذهب شیعه است و دیگران را به اسلام و تشیع علاقهمند میکند؛ در حالی که اصلیترین دلیل حرمت قمه زنی (در نظر مراجع عظام تقلید) موضوع وهن و تضعیف مذهب بودن آن است؛ به گونهای که انجام آن، چهرهای زشت و وحشیانه از اسلام و تشیع در منظر غیر مسلمانان یا حتی بعضی از مسلمانان بر جای میگذارد.
مسئله قمه زنی از دیرباز بهانه بزرگی در دست دشمنان مذهب حقه تشیع بوده است؛ به طوری که در رسانههایی که توسط وهابیون اداره میشود، نمایش تصاویر قمهزنی پای ثابت این گونه رسانههاست و امروزه کار به جایی رسیده که قمهزنی دست مایه تولید برنامههای سینمایی و مستند به منظور معرفی چهرهای خشونتآمیز از تفکر شیعه شده است.
جریان افراطی و انحرافی«تشیع لندنی» همواره بر طبل تفرقه و اختلاف میان پیروان مذاهب اسلامی میکوبند و به مقدسات اهل سنت اهانت میکنند؛ این درحالی است که شواهد تاریخی زیادی دلالت میکند که اهلبیت رسول خدا(ص) وحدت را ضرورت جامعه مسلمین میدانند و تفرقه را سم هلاککننده یکپارچگی مسلمانان در مقابل کفر و نفاق میشمارند.
رسانهها امروزه، نقش مهمی را در ترویج و تبلیغ ادیان، فرقهها، مکاتب فکری و سیاسی دارند؛ وجود این رسانهها برای مکتب اصیل تشیع از طرفی، فرصت و از جهتی تهدید بهحساب میآید و باید شیعیان راستین تلاش کنند تا با استفاده از این رسانهها پیام اسلام ناب محمدی را به گوش جهانیان برسانند؛ اما متأسفانه رسانههای منتسب به جریان تشیع لندنی با پخش تصاویر سوگواریهای بدعت آمیز و خرافی، اسباب وهن مذهب شیعه را فراهم کردهاند.
جریان افراطی و انحرافی «تشیع انگلیسی» با انحصار گرایی، برداشت خود از دین را همان دین حقیقی و حقیقت دین دانسته و از قبول آراء دیگران سر باز میزند. پیروان این جریان همچون وهابیون به تکفیر مخالفین خود پرداخته و به آنها توهین میکنند و کمترین زاویه با اندیشههای خویش را از سوی دیگران برنتافته و با معرفی عادات التقاطی خویش بهعنوان معیار پذیرش شریعت و قبول اسلام، تکفیر و تفسیق مسلمانان، حتی دیگر شیعیان را در دستور کار قرار دادهاند.
قمه زنی و سایر اعمال انحرافی، در مراسم عزاداری امام حسین (ع) موجب می شود که دین مقدس اسلام و مذهب شیعه در جهان، بی منطق قلمداد شـده و عنوان خرافی به آن داده شود و در نتیجه باعث هتک حرمت به عزاداری و موجب تمسخر و توهین به دین و مذهب میگردد.
انگلیس می خواست ثابت کند که مردمان مستعمره هند و سایر کشورهای اسلامی که با شمشیر و زنجیر به بدن و سر خود ضربه می زنند و به آن صورت در خیابانها ظاهر میشوند، احتیاج به ولی و قیمی دارند که آنان را از جهل و توحش موجود برهاند.
مراسم قمه زنی و ... از خارج عراق به آن كشور وارد شده و ريشه عربی ندارد؛ انگليسیها، برای رسيدن به اهداف خود رسم قمه و شمشيرزنی بر پيشانی را از شيعيان هندوستان شروع كردند كه از مركز تشيع و مرجعيت نجف دور بودند؛ اين بدعت بدون مجوز علما پذيرفته شد و به ايران و عراق رخنه کرد.
«سیدصادق شیرازی» لیدر جریان افراطی تشیع انگلیسی که اطرافیانش او را مرجع عالیقدر میخوانند، امروزه لیدر جریانی است که یکی از شاخصههای آن، سازش با دشمنان سرسخت امتهای مسلمان است؛ آنان مأموریت اصلی خود را در داخل امت اسلامی تعریف کرده و با قدرتهای غیراسلامی، نهتنها مشکلی ندارند، بلکه از هرگونه همکاری و کمکی از سوی آنها نیز استقبال میکنند.
قمهزنی یکی از آسیبهای عزاداری در زمان ما است که موجبات سوءاستفاده دشمنان و وهن و آسیب به مذهب تشیع را فراهم آورده است و باعث گردیده تا عدهای در زمان حاضر مکتب تشیع را متهم به غلو و رفتارهای افراطگرایانه کنند.
«انجمن حجتیه» در شمار جریانهای استعماری یا در جهت منافع استعمار و استکبار است؛ ازجمله رویه آنها، بیاعتقادی رهبران آن به تشکیل حکومت اسلامی پیش از ظهور است. یک دلیل ابتدایی که میتواند این مبنای انجمن حجتیه را باطل کند، این است: ازآنجاییکه دین اسلام مجموعهای کامل از قوانین و بایدها و نبایدهای مربوط به همه ابعاد زندگی انسان است و اجرای این حجم وسیع از احکام و قوانین اجتماعی، سیاسی، اخلاقی، اقتصادی، قضایی، نظامی و خانوادگی اسلام بدون تشکیلات حکومتی میسر نیست؛ رئیس این تشکیلات هم یک جاهل و ناآگاه به اسلام نمیتواند باشد.
طرفداران افراطی جریان «تشیع لندنی» همواره در مورد رهبران خود غلو میکنند؛ به عنوان مثال برای آنان القاب مهم به کار میبرند یا الفاظی با دارای بار علمی زیاد همچون آیتالله، علامه و مرجع تقلید را برای نااهلان و کم سوادان در این جریان، به کار میبرند.
جریان افراطی و انحرافی «تشیع انگلیسی» با غلو در تبری، اسلام را در تبری دروغین خلاصه میکند و تمامی مطالب دینی را به سمت آن سوق میدهد؛ از دیدگاه شیعه لندنی، تبری، مخاصمه و مواجهه با اهل سنت و توهین و دشنام به آنها و مقدسات آنها معنا میشود.
یکی از مصادیق افراط گرایی جریان تشیع لندنی، ایجاد دهههای عزاداری در شهادت هر امام معصوم است. آنها در تمام طول سال، مراسم عزاداری برگزار کرده و عزاداری آنان از دههای به دهه دیگر منتقل میشود که نتیجه آن، تخریب چهره تشیع و موجب تنفر از این مراسمات منسوب به اهل بیت (ع) میگردد.