همان قدر که تعصب کور بر باور و تشکیلات در بهائیت اصل است، بی‌ وطنی و نداشتن رگ ملی در بهائیت یک ارزش است.

در واقع بهائیان را می‌توان سربازان پادگان بیت العدل دانست که فرامین تشکیلات را مقدم بر قوانین کشورها می‌ دانند.

ابوالفرج اصفهانی از مورخین مشهور اسلامی، بعد از ذکر نام حضرت علی اکبر (علیه‌السلام) در روایتی صحیح السند، به اقرار معاویه در فضیلت حضرت اشاره می‌ کند و می‌ نویسد:

چگونه می‌توان ادعای رحمانی و عقلانی بودن بهائیت را پذیرفت در حالی که پیامبرخوانده بهائی، مجازات آتش زدن خانه‌ای بی‌جان را زنده سوزاندن شخص و سزای متجاوز را پرداخت جریمه نقدی تعیین کرده است؟!

معلمی یمانی یکی از علمای معاصر اهل سنت در باره ظلم‌‌هایی که به ائمه معصومین علیهم‌السلام شده در کتاب خود می‌‌نویسد: «فرزندان فاطمه سلام‌الله‌علیهم در عصر تأسیس مذاهب، به شدت مورد آزار و اذیت‌‌های وحشتناکی قرار گرفتند و کسی با آنان ارتباط برقرار نمی‌‌کرد، مگر اینکه از جان خود بیم داشت، پس نتوانستن

سمهودی از ابن عقیل حنبلی، اعتقاد به برتری حجره پیامبر (ص) بر عرش الهی را نقل می‌ کند؛ سپس از قول فاکهی می‌ گوید: گفته‌ اند اختلافی نیست که بقعه پیامبر اکرم (ص) از تمام بقعه‌ های کره زمین حتی کعبه، برتر است و من می‌گویم حتی بر بقعه‌های آسمان‌ها هم برتری دارد، بلکه اگر کسی بگوید تمام بقعه‌های زمین

درباره مزار ام حبیبه، زوجه رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) توسط صحابه آمده است، هنگامیکه عقیل در خانه‌ اش چاهی حفر می‌ کرد، به سنگی برخورد که بر روی آن نوشته شده بود: قبر امّ حبیبه بنت صخر بن حرب. عقیل آن چاله را پر کرد و بر روی آن اتاقی بنا کرد.