ابن صباغ مالکی درباره امام سجاد (علیه‌السلام) نوشته است که مناقب او بسیار و مزیت‌های او مشهور و معروف است.
الفصول المهمه، ابن صباغ مالکی، ص190.
مقاله: «جایگاه امام زین العابدین در منظر بزرگان اهل سنت»

از امام سجاد (علیه‌السلام) نقل شده است: «من از خدایم شرم می‌کنم که برادری از برادران دینی خود را ببینم که نیازمند باشد و از خدا بخواهم که به او بهشت ارزانی دارد، ولی خود، بُخل بورزم و از مال دنیا او را محروم کنم، زیرا آن‌گاه که روز قیامت شود به من گفته شود: «تو در دنیا برای مال و ثروت بخیل بودی،

وقتی یک اتفاق ناخوشایند رخ می‌دهد، بیشتر رسانه‌های زرتشتی و باستانگرا، شروع می‌کنند به آه و ناله و ارسال پالس منفی و سیاه‌نمایی. اما وقتی یک اتفاق مثبت صورت می‌گیرد، اکثر قریب به اتفاق، سکوت می‌کنند. دلسوز ایران و تاریخ ایران نیستند. پیِ لجبازی هستند.

عمر بن خطاب در جنگ‌های رسول خدا، (با کفار و یهود) از صحنه جنگ به نحوی از انحاء می‌گریخت؛ مثلا در جنگ خیبر وقتی مسلمانان به فرماندهی عمر به جنگ رفتند، فرار کرده در حالیکه عمر سربازان را ترسانده و مسلمانان او را می‌ترساندند.
المستدرک، حاکم نیشابوری، ج3، ص40.

وقتی ضرار بن خطاب فهری (که به اشتباه آمده برادر عمر بن خطاب است) در جنگ احد از دست امیرالمؤمنین فرار می‌کرد، عمر بن خطاب او را دنبال کرد، در میان کارزار گمان کرد که او برگشته؛ ضرار با نیزه به سمت عمر برای طعنه زدن آمد که از او دست برداشت و به او گفت: ای پسر خطاب!

عایشه مجلس عزایی برای ابوبکر برپا کرد؛ عمر بن خطاب از نوح‌خوانی نهی کرد، اعتنا نکردند؛ عمر به هشام و ولید گفت دختر ابوبکر را نزد من بیاور و او را تنبیه کرده و با شلاق ضرباتی زد؛ وقتی زنان نوحه‌گر این اتفاق را شنیدند، متفرق شدند.
الطبقات الکبیر، ابن سعد، ج3، ص191.