مردی به امام سجاد (علیه‌السلام) ناسزا گفت؛ حضرت خود را به نشنیدن زد و چیزی نفرمود؛ آن مرد وقتی بی‌اعتنایی امام (علیه‌السلام) را دید، گفت: با تو بودم، امام سجاد (علیه‌‎السلام) نیز در جواب فرمود: من نیز گفته تو را نادیده گرفتم و چشم‌‌پوشی کردم و آن مرد خجالت‌زده و شرمسار گردیده و عذرخواهی کرد.

از مردی به‌ نام مستقیم نقل شده نزد علی بن الحسین (علیه‌السلام) بودم، هرگاه نیازمندی می‌آمد به‌پا می‌خاست و هنگام برآوردن حاجتش می‌فرمود: «بی‌گمان صدقه، پیش از آنکه در دست نیازمند قرار گیرد، در دست خداوند جای می‌گیرد.»
الطبقات الکبیر، ابن سعد، ج7، ص213.

ابن طلحه شافعی با کلامی زیبا امام سجاد (علیه‌السلام) را مورد تحسین قرار می‌دهد و می‌گوید: «این است زین العابدین، پیشوای زاهدان و سیّد متقیان و امام مؤمنان؛ اخلاف او گواهی دهند که او از سلاله رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است و طریق روشن او، مقام و تقرب و نزدیکی او به خدا را ثابت می‌کند و پینه‌های