ابن تیمیه، روایات صحیحی نقل می‌کند که پیامبر فرمود: «هر مسلمانی به من سلام و درود بفرستد، خداوند سلام او را به روح من ابلاغ می‌فرماید و من نیز حتماً سلام او را پاسخ خواهم داد.»
قاعده جلیله فی التوسل و الوسیله، ابن تیمیه، ص117.

بدان همانا استعانت به غیر خداوند و خواندن غیر خدا به دو صورت است؛ یکی از آن دو صورت این باشد که خواندن غیر خداوند به صورت مستقل در تاثیر و ایجاد باشد، شبهه و شکی در آن نیست که این نوع خواندن شرک است، و دومین صورت این باشد که خواندن غیر خداوند به صورت کمک خواهی و ارشاد، به صورت تدبیر و شفاعت یا دف

ابن حجر هيتمی شافعی اینچنین می‌گوید: اما بنا بر قرآن، آیه «وَلَو أَنَّهُم إِذ ظَلَموا أَنفُسَهُم جاءوكَ فَاستَغفَرُوا اللَّهَ وَاستَغفَرَ لَهُمُ الرَّسولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّابًا رَحيمًا.[نساء/64] اگر خطاکاران در حضورتو بیایند، ابتدا نزد خدا استعفار کنند و بعداً پیامبر اکرم در حق آن‌ها دعا کن

ابن‌تیمیه در باب خواندن غیر خدا می‌نویسد: ابن أبی‌الدنیا در کتاب «مجابی الدعا» نقل کرده است که شخصی پیش عبدالملک بن سعید بن أبجر آمد؛ او شکمش را معاینه کرد و گفت: تو بیماریی داری که خوب نمی‌شود؛ ... آن شخص برگشت و سپس گفت: خدایا خدایا خدایا! تویی پروردگار من! کسی را شریک تو قرار نمی‌دهم. خدایا!

وهابیت در نخستین حرکت و اقدام، تخریب آثار به جامانده از عصرهای گذشته اسلامی بود؛ آثاری مانند زیارتگاه‌های صحابه، علماء و اولیاء دین، و ... که از جمله آن‌ها، تخریب قبر زید بن خطاب، برادر عمر بن خطاب، خلیفه دوم اهل سنت بوده است.
عنوان المجد فی تاریخ نجد، ابن بشر، ج1، ص39.